گام به گام با امام موسی صدر جلد 11

جلد: 11
صفحه: 41

حقیقت می‏گوید: « ﴿ وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِیَ خَلقَهُ قَالَ مَن یُحیِی العِظَامَ وَهِیَ رَمِیمٌ * قُل یُحیِیهَا الَّذِی أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّة .»[51] من بار اول و در این دنیا چگونه به وجود آمدم؟ کودک بودم و بزرگ شدم. حجم من نیم متر مکعب ب��د و الآن دو متر یا یک و نیم متر مکعب شده است. وزن من پنج کیلوگرم بود و اکنون هفتاد کیلوست. فرق میان وضعیت کودکی و بزرگسالی در چیست؟ غذا خوردم و نوشیدم و رشد کردم و فضای مناسب برای رشد من فراهم بود. حتی پیش از آنکه کودک باشم، وجودم نطفه‏ای بود که از پدر به رحم مادر منتقل شد و هسته اولیه کودک شکل گرفت و تبدیل به میلیون‌ها سلول شد و به کمک غذایی که از خون مادر به آن رسید، رشد کرد. این غذاها و نوشیدنی‏ها چه هستند؟
کمی قبل، چای نوشیدیم. می‏دانید که چهار پنجم از بدن ما را آب تشکیل می‏دهد. آنچه ما خوردیم، آب و چای و شکر بود. شکر از کجا آمده است؟ شاید از کوبا! شاید از چغندرهای منطقه بقاع یا هر منطقه دیگری تولید شده باشد. شکر چیست؟ وقتی تخم چغندر را می‏کاریم، مواد داخل خاک را جذب می‏کند و در درون کارخانه الهی کوچک خود، آن‌ها را تبدیل به چغندر و نیشکر می‏کند و سپس این دو به شکر تبدیل می‏شود. بنابراین شکر، در اصل، مقداری از خاک است که به این شکل درآمده و من این مواد شکری را می‏خورم و این مواد جزئی از بدن من می‏شود. آب از کجا می‏آید؟ از چشمه دلبه، از رود بیروت. رود بیروت از کجا می‏آید؟ از آب‌هایی که در کوه‏های ترکیه باریده و یا در زمین‏های آنجا فرو رفته و اینجا سر برآورده است. باران از کجا آمده است؟ از بخار شدن آب اقیانوس‏ها. بنابراین، ��قداری از آب اقیانوس اطلس یا آرام به صورت باران باریده و تبدیل به گیاه چای شده و چای نیز وارد بدن من شده است. این چای از کجا آمده است؟ معمولاً از سیلان یا مناطق دیگر. مقداری خاک و آب تبدیل به چای شده است. درمورد برنج و گندم و... نیز همین‌گونه است و همگی از مقداری خاک به وجود آمده‏اند. خلاصه سخن اینکه بدن ما -‌البته نمی‏خواهیم درباره اینکه آفرینش اولیه آدم از خاک بوده است، صحبت کنیم، زیرا بحث درباره نظریه خلقت، بحث جدایی است- بدن ما طبیعتاً از مقداری خاک و آب و، به تعبیری دیگر، از زمین شکل گرفته است. خاک از طریق گیاهان تبدیل به مواد غذایی شده و وارد بدن حیوانات شده‏ است و ما از گوشت آن می‏خوریم. گندم، باقلا، شکر، برنج، عدس، پیاز و هرچیز دیگری از مقداری خاک به وجود آمده است. بنابراین، بر روی هر ذره‌ای از بدن که دست بگذاریم، منشأ و خاستگاه آن استرالیا، کوبا، آمریکا، شوروی، اقیانوس اطلس، بقاع، عراق یا هر مکان دیگری است.
این مربوط به نخستین آفرینش ماست که خود شاهد آن هستیم: « ﴿ قُل یُحیِیهَا الَّذِی أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّة .»[52] خداوند همان‌گونه که در آفرینش نخستین، این خاک‌ها و آب‌های پراکنده را در سراسر گیتی گردآورده و پرورش داده و هماهنگی بخشیده و از میان آن‌ها انسانی کامل پدید آورده است، برای او دشوار نیست که بار دیگ�� نیز آن ذرات را گرد آورد. این شیوه قرآنی است. قرآن معاد را با این شیوه اثبات می‏کند؛ شیوه 4‌2×2. شیوه دور و تسلسل و صغری

[51]. «درحالی‌که آفرینش خود را از یاد برده است، برای ما مثل می‌زند که چه کسی این استخوان‌های پوسیده را زنده می‌کند؟ بگو کسی آن‌ها را زنده می‌کند که در آغاز بیافریده است.» (یس، 78-79)
[52]. «بگو کسی آن‌ها را زنده می‌کند که در آغاز بیافریده است.» (یس، 79)
صفحه42 از487