چارچوب محدود و خاص خودشان، مانند جنبش جوانان علی و باشگاه‌ها و انجمن‌های منطقه‌ای طرف‌دار امام صدر. از سوی دیگر، اعضای حزب دموکرات سوسیالیست قرار دارند؛ حزبی که کامل اسعد برای اعمال تحولات باب روز به ریاست خود، آن را تأسیس کرد و حدود یک ماه پیش، انتخابات شورای مرکزی این حزب برگزار شد. در این انتخابات عده بسیاری از نمایندگان و کارمندان کنونی و پیشین و نیز مدیران کل و رؤسای سازمان‌ها پیروز شدند و حمایت خود را از کامل اسعد اعلام کردند. مسلّماً هریک از آنان نیز برای اثبات حسن‌نیت خود در صحنه مبارزه شرکت خواهد کرد، زیرا تنها اظهار حسن‌نیت آنان است که آقای اسعد را بر آن می‌دارد که برای آنان درخواست ارتقای سِمَت کند.

پایگاه مردمی کامل اسعد در جنوب، یک شاخصه اساسی دارد: همواره به وجود اسعد در دولت متکی است. منطقه جنوب عقب‌مانده است و حضور رهبر سیاسی آن در دولت، این امکان را فراهم می‌آورد که طرف‌داران خود را در درجه اول با اعطای خدمات فردی خشنود و راضی کند. اینجاست که علت پدیده حلقه زدن کارمندان بر گرد کامل اسعد روشن می‌شود. با وجود آنکه داشتن طرف‌داران بیشتر در دولت، دغدغه همه رهبران سنتی لبنان است، این امر نزد شیعه جنبه ویژه‌ای دارد، به‌گونه‌ای که به ندرت ممکن است یک رهبر سنتی شیعه مدتی طولانی و به‌دور از حکومت، زیر فشار فراموشی و «روییدن علف بر روی دیوارها» (تعبیری که پدر آقای اسعد، مرحوم احمد اسعد، بسیار به کار می‌برد) دوام آورد.

اما حضور امام صدر تاریخچه‌ای طولانی ندارد. از این رو، تجربه او در اعتراض و مخالفت، هم از نظر روش و هم از نظر زمان، تازه است. به همین علت مجله الدیار تصمیم گرفت که در دیدار با وی، مسائل گوناگونی را که از زمان تأسیس مجلس اعلای شیعیان در چهارسال‌ونیم گذشته رخ داده است، مطرح کند و به‌ویژه، علل اقدامات کنونی وی را جویا شود.

قرار شد که ملاقات در دفتر ایشان صورت گیرد؛ در مدرسه فنی‌وحرفه‌ای که ایشان آن را بر بالای یکی از تپه‌های مشرف به شهر صور در نزدیکی اردوگاه فلسطینی برج شمالی تأسیس کرده و اداره آن را به دکتر مصطفی چمران، فارغ‌التحصیل ایالات متحده، واگذار کرده است. در این مؤسسه هفت رشته فنی آموزش داده می‌شود: آهنگری، نجاری، مکانیک عمومی، مکانیک اتومبیل، مکانیک کشاورزی، برق و الکترونیک. 330 دانش‌آموز به صورت رایگان در این مؤسسه به مدت چهار سال تحصیل می‌کنند و با مدرک سیکل فنی فارغ‌التحصیل می‌شوند. در بخش‌های این مؤسسه بزرگ چرخی زدم و در حالی که تصویر تجهیزات و دستگاه‌های بزرگی که در بخش‌های گوناگون دیده بودم، در ذهنم نقش بسته بود، به امام گفتم:

حضرت امام، ارزیابی شما از تجربه مجلس اعلای شیعیان، پس از گذشت چهارسال‌ونیم از تأسیس آن چیست؟ تا کنون این مجلس چه کارهایی کرده است؟ چه موانعی بر سر راه اجرای دیگر طرح‌های مجلس پیش آمده است؟ [پس از آنکه از من خواست سؤال را کتباً بنویسم، پاسخ داد:]

حتماً می‌دانید که تأسیس مجلس اعلای شیعیان تلاشی بود برای سامان‌دهی امور شیعیان به شیوه لبنانی، چراکه هر فرقه‌ای در لبنان چنین سازمانی