موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی‌- در مواجهه با اسرائیل باید درک کنیم که پیوند عمیقی میان منافع ملی و منافع عربی وجود دارد

مکان و تاریخ: مدرسه فنی‌و‌‌حرفه‌ای جبل‌عامل، برج شمالی.

مناسبت: افزایش تجاوزهای اسرائیل به روستاهای جنوبی و خودداری دولت از ایستادگی در برابر این تجاوزها.

متن‌

به قلم جهاد الزین و کامل حازر:

جنوب امروز میان دو آتش قرار گرفته است: آتش تجاوزهای پی‌درپی اسرائیل و آتش فعالیت‌های سیاسی که از یک سو، با بنزین امام موسی صدر و از سوی دیگر، با هیزم آقای کامل اسعد شعله می‌کشد. گویی جنوب را همین بس نبود که منطقه‌ای محروم بود و در وسط جاده‌های آن علف روییده بود که دو گروه در آن پیدا شدند و بر سر رهبری شیعیان به رقابت و نزاع پرداختند؛ دو گروه به رهبری امام صدر و آقای کامل اسعد. جنگ تاکنون در حد مشاجرات لفظی باقی مانده است. آیا این جنگ تا جایی شدت خواهد گرفت که دیگر تلاش‌های مصالحه‌جویانه سودی نبخشد؟ و چه کسی در این جنگ پیروز خواهد شد؟

از سال 1649 و در عهد شاهزادگان سلسله معنی، نقشه سیاسی جبل‌عامل به این خو کرده بود که از میان ارتفاعات «حاکم» قلّه‌ای سر برکشد. در اغلب دوره‌های این تاریخ طولانی، یک خاندان جنوبی بر فراز این قله «سکونت می‌گزید» و اگر تنها چند سال از تخت حکمرانی غایب می‌شد، پس از مدتی کوتاه دوباره بدان بازمی‌گشت. نام پیشین این خاندان الصغیر است و نام کنونی آن، خاندان اسعد.

در جنوب همواره یک قله سیاسی حاکم بوده است و «تپه‌هایی» از بزرگان و رؤسای درجه دو اطراف آن را گرفته‌اند. خاندان درجه اول زمام امور سیاسی را به دست دارد و مشروعیت خود را از خاندان‌های دینی جبل‌عامل می‌گیرد. هیچ‌گاه خاندان دینی دیگری از جبل‌عامل در صدد به دست گرفتن قدرت سیاسی بر نیامده است.

نزاعْ تنها در میان خاندان‌های فئودال وجود داشته که در ابتدا بر سر کشاورزی بود و امروزه به فئودالیسم سیاسی تبدیل شده است. در سال 1969 ناگهان یک روحانی در رأس نهادی به نام مجلس اعلای شیعیان ظهور کرد و از آن زمان به بعد با خاندان اسعد بر سر رهبری سیاسی در جنوب به رقابت پرداخت؛ و یا دست‌کم تصور نماینده کنونی این خاندان و رئیس پارلمان، آقای کامل اسعد، چنین بوده است. آن روحانی سید موسی صدر و یا بنابر لقب دینی، امام موسی صدر است.

در سال 1969 جنگ سردی آغاز شد که امروز شکل آتشین به خود گرفته است. در آن زمان، کامل اسعد به سبب مخالفت با حکومت پیشین، رئیس پارلمان نبود و از این رو، تأسیس مجلس اعلای شیعیان و انتخاب سید موسی صدر را به ریاست آن، اقدام آشکارِ دولتِ وقت برای تضعیف هرچه بیشترِ نفوذ خود به شمار آورد.

چه می‌توانست بکند؟ او مستقیماً به سمت روحانیون رقیب امام صدر رفت و به آنان توجه ویژه