گام به گام با امام موسی صدر جلد 4
موضوع: سخنرانی- میخواهیم فصلی نو در تاریخ منطقه ایجاد کنیم
مناسبت: عاشورای حسینی.
گزیدهای از متن
به قلم اسماعیل صبراوی:
در شهرک مرزی یاطر، در شهرستان بنت جبیل، مراسمی با حضور سید موسی صدر برگزار شد. به نوشته اسماعیل صبراوی، خبرنگار روزنامه النهار، هنگام ورود امام صدر تظاهرات مردمی پرشوری در استقبال از وی برگزار شد و جمعیت شعار میداد: «انقلابیون پشت سر تو هستند، ای امام»؛ «انقلاب، انقلاب، ای امام!» امام در حسینیه در سخنانی به تشریح عبرتهای عاشورا پرداخت و از اهالی جنوب خواست تا با زبانی جدید غیر از زبان مطالبه و درخواست سخن بگویند، زیرا به این زبانْ دیگر گوش نمیدهند، هرچند فریاد برآوریم.
ایشان گفت: «باید به اینگونه مراسم بسنده نکنیم تا بزرگداشت عاشورا به آداب و رسوم ظاهری و متحجرانه تبدیل نشود و گنهکاران در ورای آن پنهان نشوند و ستمگران حضور در این سوگواریها را فرصتی برای تطهیر دامن خود در برابر ملت قرار ندهند و گریه و شرکت در این مراسم جانشین کار و تلاش نشود و خشم انقلابی و اعتراض سازنده را فروننشاند.
برای آنکه نهضت حسینی به نهاد و آداب و رسوم تبدیل نشود، باید برای درک ابعاد آن تلاش کنیم و در پرتو آموزههای آن حرکت کنیم. امام حسین(ع) علت حرکت خود را در دو جمله بیان کرده است: به حق عمل نمیکنند و از باطل باز نمیدارند.
حال من میپرسم: اگر امام حسین در میان ما بود و میدید که به حق عمل نمیکنند، بلکه در تضییع حق پافشاری میکنند و به حق بیاعتنایی میکنند، چه میکرد؟»
امام گفت: «برگزاری چنین مراسم بزرگی در یاطر، در چندمتری مرز اسرائیل، به این معناست که ما میخواهیم فصلی نو در تاریخ مناسبت عاشورا و تاریخ منطقه ایجاد کنیم. این مناسبت باید همانند صحنه نبرد، در زندگی ما زنده و پویا و تأثیرگذار باقی بماند تا آن را به انگیزهای برای دفاع مقتدرانه و پایدار از حق خود تبدیل کنیم، هرچند در این راه ایثارگری بسیاری لازم باشد. خود سیدالشهدا با خون خویش و با فدا کردن خانواده خویش، این راه را برای ما ترسیم کرده است. روا نیست که این مناسبت همچون سنّتی خشک و بیروح و تهی از محتوای حقیقی باقی بماند.»
ایشان در بخش دیگری از سخنان خود گفت: «اما این منطقه که خانههایش ویران شده و آثار بمبارانها و تجاوزهای پیدرپی اسرائیل را در آن مشاهده میکنیم، باید با زبانی جدید غیر از زبان مطالبه سخن بگوید. آیا نمیبینید که به حق عمل نمیکنند و از باطل بازنمیدارند. جای آن است که مؤمن به ملاقات پروردگارش مشتاق شود.
