گذشته در ماجرای توتون‌کاران که خون بر زمین ریخته شد، شما موضع‌گیری نکردید. گذشته از آن، این اتهام درباره شما وجود دارد که موضع‌گیری شما همیشه کلی است و مستقیماً به مجلس جنوب و دایره دخانیات اعتراض نمی‌کنید، در حالی که این دو نهاد بیشترین تأثیر را در زندگی روزمره اهالی جنوب دارند؟

جناب رئیس‌جمهور در اولین نطق خود گفتند که به جنوب که فرزند بیمار لبنان است، توجه و اهتمام ویژه‌ای مبذول خواهند داشت. گمان می‌کنم که شنیدن این وعده از زبان فرد مسئولی که به وفای به عهد معروف است، اقتضا می‌کرد که اندکی صبر کنیم یا سه سال فقط فشار مسالمت‌آمیز بیاوریم. از سوی دیگر، لبنان اوضاع بغرنجی را پشت سر گذاشت که خطر بزرگی برای موجودیت آن به شمار می‌رفت. درگیری‌ها و بحران ماه مه نمونه‌ای از آن‌هاست. طبیعی است که هر شهروندی باید این موارد را در نظر بگیرد و اوضاع و احوال کشور را درک کند. اما درمورد مجلس جنوب، من احساس ویژه‌ای به آن دارم، چراکه در پایه‌گذاری و برخی سیاست‌گذاری‌های آن مشارکت داشتم و در عین حال، ناراحتم که می‌بینم فشارهایی در کار است تا این پنجره کوچک به سوی آرزوهای مردم جنوب را به دفتری برای بازی‌های سیاسی تبدیل کنند. از این رو، واقعیت‌هایی را که شنیده‌ام، به‌طور علنی بازگو خواهم کرد.

دایره دخانیات نیز، همان‌طور که می‌دانید، شرکتی لبنانی و دولتی است، هرچند اساسنامه و قوانین آن پیچیدگی‌هایی دارد. من همواره و در حد توان به مشکلات توتون‌کاران با پشتکار و بی‌سروصدا رسیدگی می‌کردم و در سال 1970 توانستم قیمت توتون را افزایش دهم و این امر تا حدی موجب رضایت توتون‌کاران شد. این وضع تا سال 1971 ادامه یافت. سالی که مصیبت خون‌بار نبطیه رخ داد، من در لبنان نبودم. اکنون من با وسایل گوناگون و در چارچوب مسئولیتم، برای رسیدگی به این مسئله سخت تلاش می‌کنم و شاید اطلاع داشته باشید که از رهبران مذهبی در جنوب نیز دعوت کرده‌ام تا در قالب «هیئت یاری جنوب» به این مسئله اهتمام ورزند. من با توتون‌کاران نیز پیوسته در ارتباطم. این شرکت، چنان‌که می‌دانید، در آستانه تحولی زیربنایی است و برخی از دوستان کارشناس را موظف کرده‌ بودم که در این‌باره پژوهش‌هایی کنند که سال گذشته نتایج آن را اعلام کردم. این مطالعه بر این اساس بود که شرکتی تأسیس شود که توتون‌کاران، به نسبت مجوزهایشان، و دولت نیز، به نسبت دارایی‌هایش، در آن سهیم باشند. برای بهبود وضع کشاورزی و صنعتْ هم مجوز صادرات صادر می‌شود تا این بخش بزرگ و تأثیرگذار در زندگی مردم جنوب، پیش از حل مشکل آب، پیشرفت کند و متحول شود.

برخی از محافل سیاسی، اقدام کنونی مجلس اعلا را به اجرای نقشه‌ای به نفع دولتی غیرعربی (ایران) مرتبط می‌دانند. روابط شما را با این دولت چگونه می‌توان توضیح داد؟

متأسفانه، برخی گروه‌های سیاسی وقتی می‌خواهند با رقیب خود یا کسی که او را رقیب می‌پندارند، مبارزه کنند، همه ابزارهایی را که در دست دارند، به کار می‌گیرند، بدون آنکه به تناقضاتی که در اتهام‌زنی آن‌ها وجود دارد، توجه کنند. هنوز به یاد دارم که هشت سال پیش، وقتی علمای ایران تحت فشار شدید دولت قرار گرفتند و بعضی