لال است. دین ما این است، رسالت ما این است، و عهد و پیمان من پیگیری و ادامه راه است. گذشت آن روزهایی که سید موسی در مراسم حاضر می‌شد. ما به این امید که سخن ما را بشنوند، در آن مراسم حضور می‌یافتیم. گفتیم و گفتیم، ولی گوش شنوایی در کار نبود.

آن دوره تمام شد. جایگاه من در میان شماست، تخت من قلب‌های شماست، قدرت من دستان شماست، نگهبان من چشمان شماست، عظمت من اجتماع شماست، پیمان من پیمان شماست، دشمن من دشمن شماست و دوست من دوست شماست و دست من دست شماست. در دنیا هیچ‌کس را، از پادشاه و رئیس و وزیر و بزرگ و کوچک، با شما عوض نمی‌کنم. شما عزت و افتخار من هستید و اجرای طرح‌های من به دست شماست.

برادران عزیز، ما اوضاع و احوال منطقه و جنگ را درک می‌کنیم و از اوضاع و طمع‌ورزی‌های اسرائیل آگاهیم. ما با خونسردی و آرامش برخورد می‌کنیم. با اعصابی آرام سخن می‌گوییم و در وضعیتی آرام اجتماعات خود را برگزار می‌کنیم و حرکت‌هایمان منطقی و آرام است. ما مردم را تحریک و تهییج نمی‌کنیم. ما انسان‌هایی عصبی و تندمزاج نیستیم. رفتار ما رفتاری منطقی است و در مبارزات خود از وقار و خونسردی خارج نمی‌شویم.

ای کسانی که در کمین ما نشسته‌اید، ما آرزوها و رؤیاها و گمان‌ها و نقشه‌های شما را بر باد خواهیم داد. موضع ما این است: حق‌خواهی بر اساس ایمان و میهن‌دوستی. ابزارهای ما نیز ابزارهایی صحیح و مشروع است که هر روز بیشتر قوت می‌یابد. ما با این ابزارها و با این فشارها می‌کوشیم که همه مردم لبنان را بیدار کنیم و آنان را به یاری خود بخوانیم؛ همان لبنانیانی که در شب‌های نگرانی و اضطراب، وقتی سید موسی به تلویزیون می‌آمد و به آنان اطمینان می‌داد، آرام می‌خوابیدند. من إن‌شاءالله همچنان در خدمت لبنان و پاسداری از لبنان باقی خواهم ماند، زیرا این کشورْ مِلک شخصی کسی نیست. کشور برای همه است و ما در راه پاسداری از کشورمان جان می‌دهیم. ولی، در عین حال، حقوقمان را نیز می‌خواهیم. حقوق ما روشن است. حقوق ما در قانون مشخص است. هیچ انسان و هیچ هم‌وطن و هیچ ناظر شریفی این تبعیض را نمی‌پذیرد. دنیا، جنوب آفریقا را به سبب تبعیض نژادی محکوم کرد؛ با حاکمان آن مخالفت کرد. ما نیز تبعیض فرقه‌ای را نمی‌پذیریم. ما فرزندان یک کشوریم. ما فرزندان علی(ع) و حسین(ع) هستیم و خدا و پیامبر و مؤمنان و انسان‌های سرفراز و آزاده، این تبعیض را درمورد ما برنمی‌تابند. ما این تبعیض را نمی‌پذیریم و در برابر آن ساکت نمی‌نشینیم.

برادران عزیز، در این فرصت باقی‌مانده می‌خواهم نکاتی را روشن کنم تا همه لبنانیان به صف شما بپیوندند. هر اندازه تعداد شما بیشتر شود، خستگی‌تان کمتر می‌شود. ما می‌خواهیم حقیقت روشن شود. نمی‌خواهیم بر کسی بشوریم. ما هرگز نمی‌پذیریم که حق کسی را بگیرند و به ما بدهند. ما در کنار ستم‌دیدگان، در هرکجا که باشند از دانشجو و آموزگار و کارگر، می‌ایستیم. شما دیده‌اید که ما در کنار آموزگاران و دانشجویان و زندانیان و کارگران بوده‌ایم و خواهیم بود. ما به دنبال ستم کردن نیستیم. این حقیقت را برای مردم روشن کنید. این، نکته اول.

نکته دوم اینکه مرتب و منظم باشید، زیرا نظم و انضباط عامل موفقیت است. من در برابر شما به