می‌کنیم و فکر می‌کنم که تجمع امروز فصل‌الخطاب مواضع ما باشد.

بقاع نیز به حال خود رها شده و به آن بی‌توجهی می‌شود. گرانی و ستمگری و پارتی‌بازی و رشوه‌خواری و انحراف، ادارات دولتی را پر کرده است. با سرنوشت مردم بازی می‌کنند. در امور دین و دنیا خودسرانه عمل می‌کنند. همه این مشکلات و حتی بدتر از آن‌ها اکنون وجود دارد. سال‌هاست که ما مطالبه می‌کنیم، ولی نتیجه‌ای نمی‌گیریم. بدتر اینکه از وقتی ما شروع به مطالبه و فریاد کرده‌ایم، تا کنون نه دولت و نه حکومت برای گفت‌وگو با ما نیامده و نپرسیده‌اند: شما چه می‌خواهید؟

وقتی صدها نفر از هم‌وطنان از کارگران کارخانه‌ها یا دانشجویان یا آموزگاران اعتصاب می‌کنند، به‌سرعت کمیته‌ای برای گفت‌وگو با آنان شکل می‌گیرد. اما در اینجا، همه شیعیان، این جماعت با همه طول و عرض خود و همه لبنانیان شرافتمندی که از آن حمایت می‌کنند، همگی، ماه‌هاست که فریاد می‌زنند و کمک می‌خواهند و اجتماعاتی برگزار می‌کنند، ولی هیچ‌کس پاسخ آنان را نمی‌دهد؛ هیچ‌کس با آنان گفت‌وگو نمی‌کند؛ هیچ صحبت قاطعانه‌ای وجود ندارد. در برابر این بی‌اعتنایی چه می‌گویید؟ برادران عزیز، آنان دریافته‌اند که این بار مطالبه ما جدی است؛ با برگزاری مراسم و اجتماعات آغاز شده و به اقدامات سلبی از اعتصاب و تحصن و نافرمانی مدنی و غیر این‌ها خواهد انجامید و پس از آن، کنترل از دست ما خارج خواهد شد. آنان دریافته‌اند که تحرک ما این بار جدی است. چه کردند؟ شروع به تهمت زدن کرده‌اند. به همان شیوه اول بازگشته‌ایم. شروع به اتهام زدن کرده‌اند و در رسانه‌ها و برخی از روزنامه‌های دست‌نشانده که در لبنان وجود دارد -‌هرچند الحمدلله روزنامه‌های شریف بسیاری نیز هستند که صدای ما را به مردم می‌رسانند‌- شروع به کارشکنی و ایجاد اختلال کردند. گفتند که دولت‌های بیگانه پشت سر این جنبش هستند و اهداف سیاسی دارند. کسانی این حرف‌ها را زده‌اند که خودشان سر تا پا دست‌نشانده و مزدبگیر بیگانگان هستند. ولی ما بردباری کردیم و آنان را خلع سلاح کردیم. چیزی نگذشت که آشکار شد جنبش ما ملی است و از خلوص نیت برخوردار است و خاستگاه این جنبش ایمان ما به خدا و میهن و تمایل ما به پاسداری از کشور و کرامت هم‌وطنان است و ما می‌خواهیم نقش ضروری خود را در نبردی که امت ما در پیش دارد، ایفا کنیم.

ما بهانه‌ها را از دست آنان گرفتیم، ولی آنان دوباره دست به کار شدند و گفتند که سید موسی به دنبال ریاست مادام‌العمر بر مجلس اعلای شیعیان است. ما این طرح را از مجلس نمایندگان پس گرفتیم تا بهانه‌ای در این زمینه نداشته باشند. اما آنان اصرار داشتند که من خواهان ریاست مجلس شیعیان هستم.

ای جماعت، من این ریاست را نمی‌خواهم. همین الآن مطالبات مرا بدهید و استعفای مرا بگیرید. پیوند من با مردم از رهگذر ریاست مجلس شیعیان نیست. خبرنگارانی که در اینجا حضور دارند، عده حاضران در این اجتماع را 75 هزار نفر یا بیشتر برآورد کرده‌اند.

برادران، به یاد دارید… گوش کنید! به یاد دارید که پنج یا شش سال قبل برای من مشکلی پیش آمد و مرا متهم کردند و به من تعدی شد؟ در آن روز من به بعلبک آمدم و همین عده در آن روز تجمع کردند. آن زمان من رئیس نبودم و بر ماشین من پرچم