لبنان، ای صاحبان هوش و نبوغ، چشمه‌های ارقش می‌تواند 27 روستا را آبیاری کند، ولی ما اکنون در تشنگی به سر می‌بریم. یک قطره آب وجود ندارد، در حالی که طرح آن آماده است و اعتبارات آن نیز از سال 1963 میلادی، یعنی از بیش از ده سال قبل، تأمین شده است. این طرح فقط به یک تونل نیاز دارد، یعنی دو میلیون و دویست‌هزار لیره. چرا کاری نمی‌کنند؟ آیا می‌توان دولتی را که در آب رساندن به مردم بخل می‌ورزد، پدر ملت به حساب آورد؟ یا اینکه دشمن ملت است؟

پنجم. طرح رودخانه عاصی در قاع-هرمل تنها برای خدمت به شیعیان نیست. می‌دانید که بیشتر زمین‌هایی که در منطقه قاع از طرح عاصی آبیاری می‌شود، زمین‌های شیعیان نیست. ما این طرح را برای همه هم‌وطنان خواسته‌ایم. با اینکه از سال 1963 میلادی تا کنون بودجه آماده بوده، این طرح اجرا نشده است.

ششم. بخش‌نامه خشکاندن برخی زمین‌ها در بقاع که مقدمه‌ای برای بهره‌برداری از طرح لیطانی است، سه سال است که معطل مانده و بدون سبب از امضای آن خودداری می‌شود. انسانی که می‌بیند مردمش در تشنگی به سر می‌برند و جز به یک امضا نیاز ندارند، ولی از امضا کردن خودداری می‌کند، چنین انسانی را چه بنامیم؟ شما کار او را چه می‌نامید؟

هفتم. حال که درباره آب صحبت می‌کنیم، ای مردم قهرمان بقاع، اجازه دهید تا فاجعه مشابه دیگری را در منطقه جنوب برای شما نقل کنم. جنوب، این منطقه‌ای که از شما یاری می‌طلبد و دست خود را به سوی شما دراز می‌کند. در ضمن شعارها این عبارت را شنیدید: «ای فرزند بعلبک، به داد مرز برس!» آری، مردم بعلبک پشتیبان و تکیه‌گاه مردم جنوب، و برادران آنان در خوشی و ناخوشی هستند.

اجازه دهید تا داستانی را برایتان بگویم که شرح فاجعه‌ای دیگر از گوشه‌‌ای دیگر از این کشور است: فاجعه لیطانی. آب‌های لیطانی از خاک شما سرچشمه می‌گیرد و در جنوب در منطقه (ج) به دریا می‌ریزد. بنابر تقسیم‌بندی زمین‌شناختی لبنان به سه منطقه (الف) و (ب) و (ج) تقسیم شده است و فقیرترین منطقه از لحاظ آب، منطقه (ج) یعنی جنوب است. این منطقه محروم حجم بسیاری آب داشت و از این رو، بر ضد این منطقه توطئه کردند. در مرحله اول سیصد… (گوش کنید برادران، گوش کنید تا علت خشم و درد را بفهمید. شما می‌دانید که من فرد آرامی هستم. پس چرا فریاد می‌کشم؟ چرا ناراحتم؟ چرا به خود می‌پیچم؟ به این ماجرا گوش دهید.) سیصد میلیون متر مکعب از آب لیطانی را به بهانه تولید برق به آبگیر رودخانه اولی منتقل کردند. رود دیگری هست که نام آن رود اولی است. سه نیروگاه تولید برق بر رود اولی ساختند. و الان می‌خواهند شصت میلیون متر مکعب دیگر را نیز از لیطانی به بیروت منتقل کنند تا اندک امید باقی‌مانده را از بین ببرند. ما از آنان می‌پرسیم: اگر برای بیروت آب می‌خواهید، چرا از آب رود بیروت که هدر می‌رود و به دریا می‌ریزد، استفاده نمی‌کنید؟ چرا از رود ابراهیم آب برنمی‌دارید؟

هشتم. چرا طرح تونل را اجرا نمی‌کنند؟ گوش کنید! طرح آماده‌ای وجود دارد که نام آن طرح تونل است. این طرح از زلقا شروع می‌شود و با کندن تونل از زیر کوه‌ها به شتورا می‌رسد. مطالعات این طرح صورت گرفته و سرمایه آن نیز فراهم است؛ یعنی شرکت‌های بین‌المللی آماده‌اند تا برای این طرح سرمایه‌گذاری