امام حسین ترک احقاق حق و باز نداشتن از باطل را کافی می‌داند تا مؤمن به ملاقات خداوند رغبت پیدا کند و آماده شهادت شود. اینک ما بعد از 1335 سال به این اهداف نگاه می‌کنیم و می‌بینیم که به حق عمل نمی‌شود و از باطل باز داشته نمی‌شود.

در این زمان نیز گمراه‌گری و تردیدافکنی و تحریف و غبارآلود کردن فضا را مشاهده می‌کنیم، به‌گونه‌ای که چشم‌ها به سختی می‌بیند و گوش‌ها به سختی می‌شنود. ما در این شهر که در برابر گمراه‌سازی‌ها تسلیم نشد، جمع شده‌ایم تا دوباره با گمراه‌سازی‌ها مقابله کنیم، همان‌گونه که نیاکان ما نیز پیش از این با آن‌ها مقابله کردند. من اطلاعاتی در اختیار شما برادران قهرمان قرار می‌دهم و امیداورم به آن‌ها با دقت توجه کنید و گمراه‌سازی‌ها را باطل کنید، زیرا مردم را بسیار فریب می‌دهند و من در این باره سخن خواهم گفت.

نخست. ای مردم بعلبک و ای اهالی شمال و جنوب و بیروت، من این اطلاعات را در اختیار شما قرار می‌دهم. آیا می‌دانید در این شهر بزرگ، شهر خورشید، شهر آثار باستانی و شهر تمدن، حتی یک مدرسه دولتی وجود ندارد؟ همه مدرسه‌ها اجاره‌ای است. مدرسه‌ای هست که از زمان فرانسویان برجا مانده است. گویا حکومت لبنان ساختن یک مدرسه را برای اهالی بعلبک زیاد می‌شمارد.

آیا این عدالت است؟ ای لبنانیان که خشم سید موسی شما را شگفت‌زده کرده است، آیا این حق است که در این شهر حتی یک مدرسه نیز نباشد؟ همه مدرسه‌ها اجاره‌ای و تعمیرشده و موقتی است. مگر نه اینکه مدرسه آغاز راه است؟ ای دولتی که از گذاشتن سنگ بنا برای حرکت خودداری می‌کنی، از ما چه می‌خواهی؟ از ما چه انتظاری داری؟ از ما چه توقعی داری؟ تو که از ساختن یک مدرسه نیز بخل می‌ورزی، از این شهر چه می‌خواهی.

دوم. از دو هزار سال پیش، آب آشامیدنی و آب کشاورزی در این شهر و مناطق اطراف آن با چندین سد تأمین می‌شد. و اکنون پس از دو هزار سال، طبق مطالعات صورت گرفته، آب‌های رأس‌العین در زمین فرو می‌رود و هدر می‌رود و حاجات مردم را کفایت نمی‌کند. گویا دولت از هزینه کردن چندصد هزار لیره برای تأمین آب این شهر زیبا و پاک که ستاره گردشگری و دژ قهرمانی در لبنان به شمار می‌آید، بخل می‌ورزد.

در اطراف بعلبک آثاری از سدهای رومی وجود دارد: در شهرک نحله، شهرک جنتا، شهرک یحفوفا، شهرک شمسطار. در برخی از این مناطق چندین سد آب آشامیدنی و آبیاری را تأمین می‌‌کرد. اما اکنون که در قرن بیستم هستیم، گویا در دوره ماقبل تاریخ زندگی می‌کنیم.

ای دولت، از ما چه می‌خواهی؟ ای آن که بخل می‌ورزی و خواسته‌های مردم را نادیده می‌گیری و بر بی‌توجهی و لجاجت خود پافشاری می‌کنی، از ما چه می‌خواهی؟

سوم. در زمان فرانسویان طرحی برای دریاچه یمونه ارائه شد تا پنج هزار هکتار آبیاری شود. اما پس از استقلال، دریاچه تخریب شد و امروزه تنها هزار هکتار یا کمتر از آن آبیاری می‌شود. علت آن چیست برادران؟

آبْ زندگی ماست. آبْ نیاز ماست. از آب است که همه‌چیز زنده است. پس این بی‌اعتنایی‌ها برای چیست؟ آیا می‌توانیم بعد از این از بی‌توجهی‌ها و پافشاری در بی‌توجهی‌ها خشمگین نشویم؟

چهارم. ای فرزندان کوه و دشت، ای قهرمانان