گام به گام با امام موسی صدر جلد 2

جلد: 2
صفحه: 452

سر داده ‌می‌شود که ‌این ‌تسلیح ‌بر ضد چریک‌های ‌فلسطینی ‌است. این موضوع قطعاً‌ دشواری‌های ‌فراوانی‌ پدید خواهد آورد و همچنان، ‌محل ‌بحث ‌و نزاع‌ خواهد بود. مشکل ‌امنیتی‌ جنوب، چنان‌که ‌می‌دانید، ناشی ‌از عوامل‌ و اسباب ‌متعددی ‌است ‌و طبعاً‌، ما به ‌همان ‌اندازه‌ که‌ به ‌تسلیح‌ هم‌وطنان‌ جنوبی‌مان ‌اهتمام ‌می‌ورزیم، به‌ همان ‌اندازه ‌به ‌فعال‌سازی ‌عملیات ‌چریکی‌ و دور نگه‌داشتن آن ‌از آسیب ‌اختلافات‌ و درگیری‌های ‌داخلی ‌اهتمام ‌می‌ورزیم. تسلیح ‌مردم‌ جنوب ‌کاری‌ دشوار و ظریف‌ و پیچیده ‌است ‌و ما به‌تنهایی ‌نمی‌توانستیم ‌این‌ موضوع ‌را جا بیندازیم، چراکه ‌نیازمند پوشش ‌سیاسی‌ کافی‌ برای‌ دفاع ‌از اهداف‌ خویش ‌است. برخی ‌گمان ‌کرده‌اند که ‌مسلح‌کردن ‌مردم‌ جنوب برای ‌مقابله‌ با چریک‌های‌ فلسطینی ‌است. در این‌ کار به‌طور مستقیم ‌نمی‌توانستیم‌ به‌ دولت‌ متکی‌ شویم، زیرا حرف ‌دولت ‌این ‌بود که‌ مردم ‌آمادگی ‌لازم‌ را برای ‌بهره‌گیری ‌از سلاح ندارند و مخالفان ‌هم ‌می‌گفتند که ‌دولت طرفداران‌ خود را بر ضد ‌چریک‌ها مسلح‌ می‌کند. ازهاینهرو، بهترین ‌راه‌حل ‌مشکل، مسلح‌کردن‌ عموم ‌مردم ‌از راه ‌سربازی‌ اجباری ‌بود که ‌خواسته ‌اول ‌ما همین‌ بوده ‌و هست ‌و امیدواریم‌ از طریق ‌پارلمان‌ جدید، یعنی ‌دوره‌ جدید ‌بتوانیم‌ به ‌این‌ خواسته ‌‌تحقق بخشیم.

درباره ‌فعالیت‌های مجلس جنوب ‌باید بگویم‌ که ‌طبعاً فعالیت‌های‌ این‌ مجلس منحصر به ‌مسائلی ‌اجتماعی ‌مانند تجهیز بیمارستان‌ها و ساختن ‌مدارس ‌و راه‌هاست. در چند روز آینده ‌گزارش ‌مختصر فعالیت‌های ‌پنج‌ ماهه آن‌ها منتشر می‌شود. اگر شهادت ‌من ‌مقبول ‌باشد، در برابر خدا و در این جلسه‌ شهادت‌ می‌دهم‌ که ‌با توجه ‌به ‌مشکلات‌ سختی ‌که‌ بر سر راه ‌فعالیت‌های ‌این‌ مجلس وجود داشت، یعنی نبود مطالعات ‌فراگیر که گاه ‌انجام دادن آن‌ها مستلزم ‌زمانی ‌طولانی ‌است، با آنکه ‌در کارها باید تعجیل ‌می‌شد و همچنین، ‌با توجه ‌به ‌بی‌اعتنایی ‌مزمنی ‌که ‌با فعالیت‌های‌ معمولی درمان‌شدنی ‌نیست ‌و نیز با توجه ‌به‌ فرسودگی ‌دستگاه ‌دولتی، این‌ مجلس در این ‌دوره ‌بیش ‌از حد ممکن ‌فعالیت‌ کرده است. این‌ سخن ‌را بنا به ‌اطلاعات ‌سطحی ‌و ساده‌ خود‌ می‌گویم. حقیقت ‌این ‌است‌ که ‌میان ‌نقش‌ها تفاوت‌ وجود دارد. ما باید با خود صریح ‌باشیم. از کسی ‌مانند من ‌چه ‌انتظاری ‌می‌رود؟ گاه‌ می‌گوییم ‌انتظار این ‌است‌ که ‌یک ‌نفر به‌ جای ‌دولت، انقلاب ‌یا فعالیت‌های‌گسترده‌ای‌ به ‌راه ‌بیندازد، که‌ چنین‌ چیزی ‌نیازمند دستگاه ‌و عناصر و نیز شروطی ‌است‌ که‌ یک ‌حرکت ‌انقلابی ‌را از محتوایش ‌تهی و خواسته‌ دشمنان ‌را محقق‌ نکند.

تنها راه‌حل‌ و تنها خطی‌ که ‌ما در پیش ‌داریم ‌و إن‌شاءالله ‌در آینده‌ در پیش‌ خواهیم‌ گرفت، ‌این است ‌که باید با فشار از پایین، دولت ‌را مجبور کنیم تا به ‌وظایف ‌خود عمل‌کند. ما نمی‌توانیم‌ جانشین مقامات ‌و قوا شویم ‌و قدرت ‌و حکومت ‌را به‌ دست ‌گیریم. در اوضاع کنونی، امکانات ‌انقلابی ‌موفق ‌را هم نداریم. ازهاینهرو، در وضعیت کنونی ‌لبنان‌ که ‌ما در آن ‌به‌ سر می‌بریم، نهایت‌ کاری‌ که ‌از ما بر می‌آید این ‌است‌ که ‌در چارچوب ‌دولت ‌و دستگاه‌های‌ دولتی ‌فعالیت‌کنیم.

سؤ‌ال ‌دوم

هر تمدن ‌یا پیشرفتی‌ دو وجه‌ یا دو جنبه ‌دارد: وجه ‌و جنبه‌ نخست مادی ‌است‌، که‌ در آبادانی ‌و صنعت‌ و فناوری ‌تجسم ‌می‌یابد، و وجه ‌و جنبه ‌دوم اخلاق ‌و