گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
به دستگاهها و نهادها و کادر و تودهها و رهبران و فعالیتهای سازماندهی شده نیازمند است، وگرنه انقلاب و وضعیت هرجومرج فقط به دشمن کمک میکند.
از این رو، ما تأسیس مجلس جنوب و اختصاص سیمیلیون لیره برای این مجلس را اجابت یکی از خواستهای سه گانه خود میدانیم.
اما مسئله مسلحکردن مردم و تهیه برنامهای دفاعی. به یاد دارید که به محض صدور قانون در روز سوم، بیانیهای صادر کردم و در آن خواستار تخصیص همین مبلغ برای مسلحکردن ارتش و خرید موشک شدم. در روز سوم پس از اعتصاب، ما خواستار اختصاص دادن اسلحه کافی برای دفاع از جنوب شدیم. هرچند این دفاع به شکل سریع غیرممکن است، گامی عملی در این راه است. در همان زمان رئیسجمهور لیبی، قذاقی، به لبنان آمد و چنانکه میدانید و میدانم و فکر میکنم محرمانه هم نباشد، سلاحهایی را که دولت میخواست برای تقویت بنیه دفاعی خریداری کند، از لیبی گرفته است؛ یا به شکل مبادله با برخی سلاحها و یا به شکل وام و کمک بلاعوض. این امر در چارچوب تأمین خواستههای ما میگنجد. خواسته نخست ما مسلحکردن عموم مردم در جنوب بود.
ما خواستار تصویب قانون نظام وظیفه هستیم تا تسلیح و آموزش نظامی فراگیر باشد. پیش از پایان دوره پارلمان سابق و حتی پس از آن و در دوره جدید و در هر مناسبتی، ما خواستار سربازی اجباری شدهایم و در اینباره پژوهشی انجام دادیم و تقدیم کردیم. ما معتقدیم که سربازی اجباری نه تنها مشکل آمادگی مردم لبنان برای رویارویی با سختیها و درگیریها را حل میکند که حتی مشکل بیمبالاتی موجود در میان پسران و دختران جوان را نیز حل میکند. مشکل تنبلی خطرناکتر است. این مشکل جز با دیدن یک دوره خشن که آن هم از طریق خدمت سربازی میسر است، درمان نمیشود.
در طی بحثهایمان گفتند که سربازی اجباری هشتاد میلیون لیره هزینه در بر دارد و ما جز از راه وضع مالیات نمیتوانیم این مبلغ را تأمین کنیم و پارلمان نیز با آن موافقت نمیکند. ما مطالعات خود را که هزینه سربازگیری اجباری را از هشتاد میلیون لیره تا کمتر از بیست میلیون لیره تقلیل میداد، در اختیارشان نهادیم. گفتند که سربازگیری اجباری مستلزم تأسیس مراکز آموزشی و ساختمانها و تعطیلی کارها و هزینههای فراوانی است و مشکلات فراوانی در پی دارد. ما همراه با کارشناسان پارلمان موضوع را به این شکل بررسی کردیم: سربازگیری نه در یک مرحله بلکه در چند مرحله و آن هم در فصل تابستان خواهد بود که دانشآموزانی که سنشان به شانزده سال رسیده، در طی سه ماه تابستان دوره نظامی میبینند و همین برنامه تا سال چهارم ادامه مییابد. بنابراین، هیچکس از کارش بیکار نخواهد شد و دوم اینکه نیازی به پادگان یا مراکز نظامی و ساختمانهای آنچنانی نداریم و میتوانیم اردوگاههایی با چادر آماده کنیم و سوم اینکه هزینهها سرشکن میشود و بنا به مطالعات ما کمتر از این مبلغ خواهد بود. بحثها و مطالعات از سویی و مطالبات ما از سوی دیگر ادامه دارد.
درباره این خواسته ما تلاش میکنیم و درهعینهحال، تلاشهای دیگری هم برای تسلیح جنوب در جریان است. اما شما میدانید که مسئله جنوب، مسئلهای پیچیده است. یعنی همین امروز هم که دولت برای تسلیح جنوبیها اقدام کند، شعارهایی