گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
و روحیه ما را تا حد بسیاری تضعیف کرد. همه اینها درست است. اما چه چیزی سبب سلطه استعمار بر جوامع ما شد؟ استعمار چگونه توانست بر ما سیطره یابد؟ اگر در درون ما نقصی وجود نداشت و استعمار جای پایی در درون جوامع ما نمییافت، ما را استعمار نمیکرد. بنابراین، پرسش همچنان و بهطور جدی باقی است. باید به دنبال سبب برویم، آن سبب اصلی و اساسی که پشت سر همه این اسباب، و اصل و فرع مشکلات قرار دارد. در برابر ما هزاران سبب برای عقبماندگیمان وجود دارد. سبب اصلی عقبماندگی ما چیست؟ این نکتهای است که باید درباره آن تفکر کرد.
با توجه به این امر و با توجه به آنچه به اختصار شب گذشته درباره سبب اصلی بیان کردم که اسلام برای تربیت انسان از دو عنصر بهره گرفته است که نمیتوان از هیچکدام بینیازی جست: نخست راهنماییهای فردی و دوم ساختن جامعهای صالح برای حفاظت از فرد؛ زمانی که مسلمانان جامعه سالم و صالح را از دست دادند، ذوب و منحرف شدند. این سخن را من به اختصار در اول کار گفتم و طبعاً، پس از آن توضیحات و تفاصیل بیشتری را بیان خواهمکرد.
اکنون به سؤالاتی میپردازم که دوستان نوشتهاند. شاید امشب در یکی دو سه ساعت یا هرقدر که بخواهید بتوانیم پاسخ به این سؤالات را به پایان برسانیم. در این جلسه شرط و شروطی وجود ندارد. میتوانید سیگار بکشید. آزاد باشید و راحت تا خسته نشوید. به همه پرسشها حتی اگر مرتبط با سخنرانی ما نباشد، پاسخ خواهم داد. چون دستهبندی این پرسشها سخت است.
درباره مجلس جنوب وکمکرسانی و جبران خسارت و ساختن مدارس و بیمارستانها حرفهایی شنیدهایم، ولی درباره تجهیز مردم جنوب به سلاح و یا وجود برنامهای دفاعی در سطحی مطلوب چیزی نشنیدهایم. از حضرتعالی میخواهیم در اینباره توضیح دهید. متشکرم.
ما در فعالیتهایمان همراه دوستان و برادرانمان در خدمت جنوبیم. این فعالیتها در روز اعتصاب عمومی به اوج خود رسید. خواستههای ما چند چیز بود: مقاومسازی جنوب، مسلحکردن مردم جنوب و به تعبیر دیگر، افزایش قدرت دفاعی و به تعبیر شما، در سطح مطلوب قرار گرفتن برنامه دفاعی و نیز بهبودبخشی به اوضاع اجتماعی. در روز اعتصاب عمومی، پارلمان لبنان اختصاص سی میلیون لیره برای جنوب را تصویب و مجلس جنوب را تأسیسکرد. تصویب این دو مصوبه، طبیعتاً، اجابت خواسته اجتماعی ما یعنی بهبود بخشیدن به اوضاع جنوب است.
مشکلاتی داشتیم و همچنان داریم که نخست، بیاعتنایی مزمن است؛ و دوم، نبود بررسیهای جامع برای بهبود اوضاع جنوب است و هر شخصی که وارد این میدان شود، میبیند که برای لیطانی آن هم بعد از چندین سال، بیست سال، هنوز نقشههای زمین موجود نیست؛ و سوم، دستگاههای فرسوده دولتی است. بنابراین، پارلمان با اختصاص سیمیلیون لیره و تأسیس مجلس جنوب بهسرعت درخواست ما را اجابت کرد. ما هم نمیتوانستیم این اجابت را رد کنیم و بگوییم شما در وعدههایتان صادق نیستید، مگر در یک حالت و آن حالت هم این است که بخواهیم انقلاب به راه بیندازیم. انقلاب هم