موضوع: پیام به مردم لبنان- پیش به سوی اتحاد و انصاف و اصلاح

مناسبت: عید قربان و هم‌زمانی آن با عید میلاد حضرت مسیح.

متن‌

بسم الله الرحمن الرحیم

برادران لبنانی،

خداوند اراده فرمود که با عید مبارک قربان، انسان دوباره متولد شود و زندگی جامعه نو شود. این تولد جدید از رهگذر حج صورت گرفت؛ حجی که انسان مستطیع در پرتو آن، به سوی خداوند حرکت می‌کند و از همه دلبستگی‌های فردی رها می‌شود. انسان با مشارکت در شادی و عید دیگران نیز تولدی تازه می‌یابد. این تولد جدید الهی، دقیقاً به معنای گرامی داشتن عید میلاد حضرت مسیح است، یعنی همان مفهوم اصیل و واقعیت خارق‌العاده‌ای که از رهگذر تولد مسیح، کلمة الله، تجلی می‌یابد.

این اراده خداوند است. آیا ما در این سال که معانی عید با یکدیگر هم‌زمان شده‌اند، می‌توانیم برای وطن خود، سرزمین ایمان و انسان، میلادی نو فراهم کنیم که در آن شهروند از هر منطقه و از هر گروهی که باشد، امنیتش فراهم، حقوقش محفوظ، زندگی‌اش آبرومند و زمینه برایش مهیا باشد و روابط فردی خود را کنار گذارد و با خدمت کردن به هم‌وطنان، به آستان خداوند حج گزارد و برای خدا زندگی کند و به مخلوقات او محبت ورزد.

عزیزان،

هم‌زمان شدن این مناسبت‌ها در جریان بی‌وقفه زمان ما را به سرچشمه‌های جوشانی می‌رساند که تاریخ را ساخته و تمدن‌ها و ارزش‌ها را رقم زده است؛ ما را به آن روز بزرگی می‌برد که دنیا با شگفتی به ابراهیم می‌نگریست که تنها فرزندش را به قربانگاه می‌بَرَد و با این کار آمادگی خود را برای فدا کردن همه‌چیز در راه خدا و خدمت به انسان اعلام می‌کند و خودش و انسانیت را در جایگاه حقیقی خود قرار می‌دهد و تأکید می‌کند که فرد، خدا و محور هستی نیست تا دیگران بر گرد او بچرخند، بلکه کمال او در این است که وجودش برای دیگران باشد. خودخواهی انسان مانع رشد و عظمت اوست و او را پراکنده و محدود و حقیر می‌کند؛ ما را به آن روزگاری می‌برد که انسان یهودی فزون‌طلبی می‌کرد و ملکوت را در ذات خود می‌دید و بر دیانت خود پای می‌فشرد و در نتیجه این اعمال او، ستم و تاریکی بر همه‌جا چیره شد و دورویی و دودستگی رواج یافت و سطح انسان چنان تنزل یافت که به مرتبه حشرات و چارپایان رسید.

وقتی مسیح متولد شد، مهرورزی و محبت و فداکاری نیز پا به دنیا گذاشت و وجود انسانْ متعالی و گسترده شد و نور و راستی و هم‌دردی با دیگران و تلاش برای خدمت به انسان‌ها، حتی مخالفان غیرستمگر، رواج یافت.

هم‌زمان شدن این مناسبت‌ها، ما را به آن روزگاران می‌بَرَد و آن سرچشمه‌های جوشان از