موضوع: سخنرانی- دین و مسائل محرومان

مناسبت: دعوت کمیته‌های دفاع از جنوب و جوانان مؤمن از امام صدر.

گزیده‌ای از متن

سالن اصلی دانشکده علومْ آکنده از جمعیت بود. رئیس انجمن الاتحاد در دانشکده، آقای پی‌یر قزی، پس از سخنانی، از امام موسی صدر برای سخنرانی دعوت کرد.

امام در ابتدای سخنرانی‌اش گفت که خودخواهی، او را بر آن می‌دارد که بگوید افتخار مشارکت در ساخت دانشکده علوم را داشته است. زمین این دانشکده محل اقامت 450 خانواده بود که دولت با پرداخت مبلغ ناچیزی آن را خریداری کرد. امام افزود که خود او زمینی دیگر تهیه کرد و برای این خانواده‌ها خانه‌سازی کرد. امام پس از این مقدمه، وارد اصل سخنرانی خود در موضوع دین و مسائل محرومان شد و گفت: «این موضوع به خودی خود روشن است و نیاز به توضیح ندارد، زیرا شما نیز مثل من شعارهایی را که روی تریبون نوشته شده و همگی، آیات قرآن و جملاتی از انجیل است، مشاهده می‌کنید. پیوند میان دین و محرومان امری روشن و شناخته‌شده است. همه پیامبران از محرومان و کارگران یا صاحبان حرفه‌های رده پایین یا چوپان بوده‌اند. همه آنان، بدون استثنا، تنگ‌دست و یتیم و یا بی‌سواد بوده و محرومیت امت خود را درک کرده‌اند.»

امام درباره ایمان گفت: «ایمان دو بعد دارد: یک بُعد آسمانی و خدایی و یک بُعد انسانی. عبادتْ تنها نماز و روزه نیست، بلکه حرکتی است برخاسته از انگیزه‌ای اصیل که زمینه‌ساز دیگر انگیزه‌های انسانی است. ایمان به خداوند است که انسان را بر اساس پیوندی که با خدا دارد، با مردم پیوند می‌دهد.»

امام افزود: «دین به مسائل محرومان اهتمام می‌ورزد، همچنان‌که فیلسوفان و عالمان و جامعه‌شناسان هر جامعه و هر دوره از تاریخ نیز به آن اهتمام می‌ورزند، ولی تفاوت میان اهتمام دین و اهتمام دیگران در روش است. روش کار مراحلی دارد که یکی عبارت از مخاطب قرار دادن انسان به شکلی عملی و صادقانه است و دیگری عبارت از ژرف‌نگری در خطاب است، یعنی ورود به قلب مخاطب و متقاعد ساختن او به درستی عدالت و نادرستی ستمگری. مرحله سوم این است که اندیشمند از فعالیت‌های بیرونی و درونی فراتر رود و به اصلاح و پیشبرد جامعه بپردازد. ولی دین از این مراحل عبور می‌کند، زیرا دینْ انقلابی است که به شکل‌گیری جامعه‌ای بهره‌مند از عدالت بسنده نمی‌کند و به دنبال جامعه برتر است.»

امام درباره انحراف دینی هشدار داد و گفت: «دین با ایدئولوژی و اخلاقیات و همه شئونی که دارد، به حال محرومان اهتمام می‌ورزد. باید نگرش