شیعیان عامل توجه من به این مسئله بوده است، نه عامل و انگیزه حرکت من.

فرقه‌گری هیچ جایی در انگیزه‌ها و ابعاد این جنبش ندارد مگر در پذیرفتن مسئولیت‌ها و تقدیم خدمات و حتی قربانی در این راه.

2. ایمان به خداوند به هیچ وجه از اهتمام به رنج‌دیدگان جدا نیست. اهتمام به میهن دیگر از حد سرودخوانی و ترانه‌خوانی گذشته و تلاش جدی را اقتضا می‌کند. سقوط دموکراسی در 37 جامعه پس از جنگ جهانی دوم، هشداری است برای هر کشوری که از تفاوت طبقاتی یا منطقه‌ای رنج می‌برد.

3. این جنبش، همان‌گونه که از لحاظ اصول و جزئیات و ابعاد و اهداف آن فرقه‌ای نیست، سیاسی به معنای رایج نیز نیست. این جنبش هرگز وسیله‌ای برای به دست گرفتن حکومت یا قدرت یا وزارت یا نمایندگی نیست و هرگز از جبهه‌ای بر ضد جبهه دیگر حمایت نمی‌کند، ولی در عین حال، همه این‌ها وقتی در خدمت مطالبات و برآورده شدن آن‌ها باشد، صحیح است.

تأکید می‌کنم که این جنبش برای اصلاح فضای سیاسی برپا شده است، نه برای انتخاب سیاستمداران. ما با رشوه و تقلب و تهدید در امر انتخابات مبارزه می‌کنیم و برای انتخاب شدنِ فرد معینی دخالت نمی‌کنیم. تعهد ما به حفظ سلامت جنبش اقتضا می‌کند که تلاش‌های خود را جز در راه برآورده شدن مطالبات صرف نکنیم.

4. اختلافات سیاسی در لبنان میان سیاستمداران سنتی و اختلافات ایدئولوژیک و فلسفی میان سیاستمداران ایدئولوگ به گمان من ناشی از دوری آنان از عرصه عمل است. اگر انسان از صحنه کار و عمل دور باشد، می‌تواند هرگونه که بخواهد فکر کند و برای واقعیت‌ها و موضع‌گیری‌ها توجیهاتی پیدا کند.

وقتی واقعیت‌های عملی از انسان دور باشد، او می‌تواند به اندازه گستردگی خیالش برای آینده فکر کند.

اگر از یک نقطه عملی بسیار روشن آغاز کنیم، به توافق خواهیم رسید. به نظر من اختلافات فکری ناشی از این است که افکار ما، تئوری و انتزاعی است، نه عملی و مرتبط با واقعیت‌ها. اگر از واقعیت‌های حقیقی آغاز کنیم، می‌بینیم که اختلافات ما از بین می‌رود. جنگ اکتبر، اعرابِ دارای گرایش‌های پراکنده را گردهم آورد و دوستان آنان را نیز بر سر موضعی روشن، یعنی دفاع از خاک و کرامت خود، متحد ساخت.

برداشتن گام عملی مسئله کم‌اهمیتی نیست، بلکه من معتقدم که شروع به اقدام جدی در گرو این است که همراه هم‌وطنان محروم زندگی کنیم و برای حل مشکلات آنان مستقیماً تلاش کنیم. سرآغاز حل مشکلاتْ این است.

اینکه می‌بینیم همه گروه‌ها و همه فِرَق بر گرد این جنبش جمع شده‌اند، نشانه جدی بودن جنبش و عمل‌گرا بودن آن و نزدیک بودن فکر آن به عمل است، نه نشانه پوچی و بی‌ارزشی آن.

من از شما که به من ابراز لطف می‌کنید، هرچند در لطف کردن به میهنتان تأخیر کرده‌اید، می‌خواهم که این حلقه را حفظ کنید و گسترش دهید و به حرکت درآورید و نگذارید حجم بالای آن بر پویایی آن تأثیر گذارد. برای این منظور باید کمیته‌ای انتخاب کنید که پیوسته با ما در تماس باشد تا برای جلوگیری از هرگونه برداشت یا تغییر نادرست، بتوانیم از طریق آن اطلاع‌رسانی و روشنگری کنیم و به اقدامات