در این حال بمیرم، خدا را ملاقات می‌کنم در حالی که عبادتش کرده‌ام. او در بیابان گرم با بدن چاق داشت زراعت می‌کرد و از سرش عرق هم می‌ریخت. این دین ماست. دعوت دینی ما دعوتی است که با فطرت بشری و احتیاجات بشری و احتیاجات جامعه بشری تطبیق می‌کند. دعوت اسلامی ما همیشه می‌توانسته است که قائد باشد، می‌توانسته است که راهنما باشد، می‌توانسته است که مردم را در دنیا هم کمک کند. ما فقط مردم را به از قبر به آن طرف دعوت نمی‌کنیم. یکی از رفقای شیرازی می‌گفتند که فلان آقا مردم را به از قبر به آن طرف دعوت می‌کند. دعوت اسلامی مردم را فقط به از قبر به آن طرف دعوت نمی‌کند، بلکه حیات طیّبه را هم تأمین می‌کند: «مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً.»[87] بنابراین، نوع دعوت ما، نوع سرمایه ما، بضاعت ما طوری است که اگر همین الآن هم که دویست سال یا بیشتر دیر شده و دنیا و ضجه‌های باطل گوش فلک را کر کرده است؛ اگر همین الآن هم این بضاعتمان را در یک جام مناسب، نه در یک جام آلوده به کثافت‌ها، اگر در یک جام مناسب و در یک قدح مناسب با دنیای امروز عرضه بداریم، آن‌چنان جلوه می‌کند که چشم همه را خیره می‌کند. به خدا قسم عبرت‌آور است؛ از کشورهایی که تاکنون یک عالِم جهانی نداشته‌اند، یک جایزه نوبل نگرفته‌اند، یک اختراع به ثبت نرسانده‌اند، از این کشورها فریاد اسلام بلند بشود و باز هم مردمی مثل برنارد شاو و فلان و فلان و فلان بگویند که مذهب اسلام و دین اسلام دینی است که نمی‌تواند دنیا را اداره کند. خیلی عجیب است. از این بیغوله‌ها، از این کشورهای عقب‌افتاده، از این کشورهای در حال توسعه، از این کشورهایی که مأمور سیاسی وقتی آنجا می‌آید برای خاطر مردم نیمه‌وحشی‌اش پول بیشتر می‌گیرد، از این کشورها صدایی بلند می‌شود که خریدار دارد. آقا می‌گویند اگر این دین صالح بود، مردم خودش را صالح می‌کرد. ما خود بزرگ‌ترین سند عملی بر بطلان اسلام هستیم. ما ادعای حقانیت اسلام را می‌کنیم، اما خودمان عملاً تکذیب آن چیزی هستیم که می‌گوییم. بنابراین، عبرت‌آور است. ما اگر همین امروز این متاع دلپذیرمان را در جای مناسب و به سبک مناسب به دنیا عرضه بداریم، همین الآن به قول قمی‌ها چهره می‌شود،‌ جلوه می‌کند، همه در مقابلش مات می‌شوند، دوباره رونق می‌گیرد. دیر شده است، ولی باز هم اگر کاری بکنیم، می‌توانیم برسیم. بنابراین، برای اینکه بتوانیم چیزی عرضه‌ بکنیم، باید همان‌گونه که عرض کردم، عمل منظم، هماهنگ با جهان، دسته‌جمعی و هماهنگ با همه هیئت‌های جهانی به وجود بیاوریم تا بتوانیم کار بکنیم و اگر هم کار بکنیم، پاسخ داده می‌شود.

همین دیشب صحبت این بود که این خانم محترم که در اصفهان است، به فکر افتاده‌ که یک مؤسسه زنانه ایجاد کند و با کمک بعضی از آقایون ‌مطلب را از خودش فراتر ببرد، توسعه بدهد، مثل خودش هم تربیت کند. دیروز برای پول جمع کردن دعوتی کردند. در یک جلسه زن‌ها 180 هزار تومان کمک کردند، تعهد کرده‌اند، یعنی واقعاً اقبال می‌شود آقا. الآن آقای ناصر می‌گفت که با آقای مظاهری رفته‌اند نزد آقای هراتی. البته، هنوز هم هیچ کاری نکرده‌اید، بیخودی پز ندهید، هنوز کاری نشده است، دارید کاری می‌کنید. رفتند به این آقا گفتند: آقا بیایید کمک کنید. یک وضع عجیبی گرفته.