سند شماره 29- 12- 65

موضوع: گفت‌وگوی‌ مطبوعاتی ـ برداشت‌های‌ امام‌ صدر از سفر به‌ ایران‌ و عراق‌

مکان و تاریخ: صور، 29/12/1965

مناسبت: این‌ گفت‌وگو پس‌ از سفر امام‌ صدر به‌ ایران‌ و عراق‌ صورت گرفت.

منبع: روزنامه‌ الحیاة

متن

محمد قره‌علی‌ نوشت:

یکی از نعمت‌هایی‌ که‌ خداوند بر لبنانی‌ها ارزانی داشته، این است که همه‌ اهالی‌ آن‌ در عیدهای‌ مذهبی‌ و ملی‌ با روحیه الفت‌ و دوستی‌ و برادری‌ و صله‌ رحم‌ گرد هم می‌آیند و به‌ افراد ضعیف‌ و رنجدیده‌ کمک‌ می‌کنند. گمان‌ نمی‌کنم‌ که‌ حتی‌ یک‌ لبنانی‌ از این‌ نکته‌ غافل‌ باشد که‌ بقای‌ وطنِ‌ او در گرو این‌ برادری‌ و روحیه‌ای‌ است‌ که‌ در لبنان‌ حاکم‌ است. خصوصاً‌ زمانی که‌ همّ‌وغم‌ اهالی‌ لبنان‌ حفظ‌ ارزش‌های‌ انسانی‌ و اخلاقی‌ باشد و از کینه‌ و تجمل‌گرایی و اسراف‌ به دور باشند و از رحمت‌ انسانی‌ و ملیت‌ صادقانه‌ و شرافتمندانه‌ برخوردار باشند.

ما هم‌ اکنون‌ در ماه‌ رمضان‌ هستیم‌. شما چه‌ نصیحتی‌ دارید؟ به‌ نظر شما روزه‌داران‌ چه‌ وظایفی‌ دارند؟

به‌ اعتقاد بنده‌ پیامبر(ص) در خطبه‌ خویش‌ که‌ با آن‌ ماه‌ رمضان‌ را آغاز کردند، جواب‌ این‌ سؤ‌ال‌ را داده‌اند. پیامبر تأکید کرده‌اند که‌ ماه‌ رمضان‌ ماه‌ خداست‌ و مردم‌ در میهمانی‌ خدا و شامل لطف و تکریم الهی هستند. این‌ سخن‌ پیامبر زیباترین‌ سفارش‌ برای‌ بیداری‌ مردم‌ و دعوت‌ آنان به‌ ادای‌ وظیفه‌ خویش‌ در حق میهمانان‌ خداست. پیامبر به‌ روزه‌داران‌ نیز سفارش‌ می‌کند که‌ وظایف‌ خویش‌ را ادا کنند. این‌ وظایف‌ شامل‌ تطهیر دل‌‌ها و تزکیه‌ نفس‌ و آگاهی از حال فقرا و تقویت بیشتر صله‌ رحم‌ و حفظ‌ اخلاق‌ عمومی‌ است‌، خصوصاً‌ اینکه‌ انسان‌ در این‌ ماه‌ به‌طور طبیعی دچار کج‌خلقی‌ می‌شود‌ و حالت‌ اشمئزار در نفس‌ وی‌ به وجود می‌آید.

آقای‌ صدر گفت: «خداوند اراده‌ کرده‌ است‌ که‌ روزه‌ محرکی‌ جدید برای‌ اصلاح‌ فرد و تقویت‌ روابط‌ اجتماعی‌ باشد و دوره‌ای برای‌ پرورش روح‌ و دعوتی‌ جدید برای‌ تکامل‌ و تولید و بخشش‌ باشد تا انسان‌‌ها از ضعف‌ و تکیه بر دیگران و‌ بدخلقی‌ به‌‌دور باشند. همچنین،‌ خداوند خوردن‌ غذای‌ پاک را‌ و سخن‌ گفتن‌ را بر آنان حلال‌ کرده‌ تا از عقده‌های‌ نفسانی‌ و گناهانی‌ که‌ نفْس‌های‌ ضعیف‌ را مبتلا می‌کند، فاصله بگیرند.»

برداشت‌ شما از سفر به‌ ایران،‌ کشوری‌ که‌ در آن‌ متولد شده‌اید و در مراکز علمی آن تحصیل کرده‌اید، چیست؟

اولین‌ چیزی‌ که‌ توجه‌ مرا به‌ خود جلب‌ کرد، پیشرفت‌ها و جهش‌های‌ علمی‌ در شهر قم‌ بود. این‌ شهر مرکز علوم‌ دینی‌ و علوم‌ معاصر به‌ شمار می‌رود. همچنین‌، شاهد چنین‌ پیشرفتی در سایر دانشگاه‌های‌ ایران‌ بودم‌. گروهی‌ از نخبگان‌ جوان‌ ایرانی‌ زیر نظر دانشمندان‌ علوم‌ دینی‌ و فلسفه‌