این خطر وجود دارد که انسان همه‌چیز را تحریف کند.
و این نصیحتی است برای ما، ای برادران! ما نیز اگر بخواهیم در پی هوا و هوس خود برویم، هوا و هوس نامحدود است و خطر شیطان ما را تهدید می‏کند. در این صورت، دین را هرگونه که می‏خواهیم، تحریف می‏کنیم. آیا برخی از افراد جامعه ما این‌گونه نیستند؟ وقتی با آنان بحث می‏کنی، موضوع بحث را عوض می‏کنند. وقتی از آنان می‏خواهی گواهی یا شهادت دهند، آن را تغییر می‏دهند. وقتی می‏خواهند سخنی ب��ویند، کلمات را تحریف می‏کنند و دین را، آن‌گونه که می‏خواهند، تفسیر می‏کنند و حرام را حلال و حلال را حرام می‏کنند.
دین خدا، که حقیقت آن تسلیم بودن در برابر خداوند متعال است، به بازیچه‏ای در دست برخی از ما تبدیل شده است. چنین چیزی جایز نیست. این دین نیست، بلکه حکومت هوا و هوس است.
قرآن کریم به ما می‏آموزد که پروردگار خود را منشأ همه فعالیت‏ها و اعمال خود قرار دهیم: « ﴿ أَنَّ اللهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ ﴾ .»[434] قلب، در اصطلاح، منشأ اعمال و فعالیت‏های انسان است و باید دانست که خدا در ورای قلب انسان مؤمن است، یعنی ما در همه کارها و رفتارها و برنامه‏هایمان به دنبال خشنودی خدا هستیم. پروردگار، ما را این‌گونه می‏خواهد.
« ﴿ أَفَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللهُ عَلَی عِلْم ﴾ .»[435] ایمان و علم و معرفت برای کسانی که در دین خود بر اساس هوا و هوس و خواسته‏های خود رفتار می‏کنند، سودی ندارد و آنان امور را هرگونه که بخواهند، تغییر می‏دهند. هیچ مسئله‏ای روشن‏تر از این نبود که کعبه خانه خدا و مرکز خداپرستی است، ولی با این حال آن را تغییر دادند.
همین مشکل درمورد ما وجود دارد. در مسجد ما، در نماز ما، در دین ما، در پرهیزکاری ما، در عبادت ما، در ایمان ما و در همه این مسائل، این مشکل وجود دارد. وقتی هوای نفس بر ما چیره باشد و بخواهیم هوای نفس را به جای خدا بپرستیم، شکی نیست که ما خواسته‏هایمان را بر فرمان‌های خداوند برتری می‏دهیم. همه ما از این جهت در معرض خطر بزرگی هستیم. من خودم را استثنا نمی‏کنم و مؤمنانی را نیز که در میان شما هستند، استثنا نمی‏کنم. هر انسانی در معرض این خطر است. وقتی انسان با حکمی دینی مواجه می‌شود و از اجرای آن زیان می‌بیند، ناگهان می‌بینی که آن حکم را تحریف می‌کند، متحول می‌کند و به‌گونه‏ای رفتار می‏کند که نظر خود را توجیه کند و خود را محق بداند.
این مشکل همواره در بین انسان‏ها وجود داشته است. قرآن کریم به ما هشدار می‏دهد و می‏گوید: ای مردم! هوای نفس خود را نپرستید. هوای نفس خود را به خدایی نگیرید. کسی که هوس خود را معبود قرار دهد، خدا، او را از روی علم گمراه می‏گرداند. هوشیار باشید. اجازه ندهید هوا و هوس و امیال شما بر شما حکم‌فرما شود، چراکه در این صورت نماز و روزه و دیگر عبادت‏ها برای شما سودی ندارد و از آن‌ها هیچ بهره‏ای نخواهید برد. وقتی چیزی را تحت مالکیت خود در‏می‏آوری، حرکت می‏کنی، سخن می‏گویی، ساکت می‏َشوی و کاری می‏کنی، اگر در ورای همه این‌ها، هوس‏ها و خواسته‏های تو