گام به گام با امام موسی صدر جلد 11
جلد:
11
صفحه:
27
است. روابط انسان با دیگر موجودات، انسان با خودش، انسان با دیگر انسانها، انسان با آفریدگار، همه و همه، دارای��� نظام الهی یگانهای است که آن را اسلام نامیدهاند. اگر تفاوتی هست، در مراحل آن است، که به سبب تدریجی بودن رسالت و ارتقای آگاهی آدمی در طول تاریخ است.
پیامبران همه فرستادههای یک خدا برای یک انسان هستند، آن هم در فراخوانی با یک پیام که همان رسالت الهی و پیام تسلیم شدن خِرد و دل و پیکر آدمی در برابر خداست. ما از این نگاه به اسلام خویش مینگریم، همانگونه که ابتدای منشور جنبش محرومان (امل) میبینید. یعنی این همان بُعد انسانی رسالت است در مقابل بعد الهی آن؛ بُعد الهی رسالت در دعوت یکسان و بُعد انسانی آن در حرکت یکسان انسان که از پگاه هستی تا واپسین لحظه آن و در همهجای زمین وجود داشته است.
این یکی از مفاهیم بنیادین اسلام است و ثمرهاش در مرحله اول گشودگی است در مقابل ادیان دیگر و احترام به آنها و ارتباط سهلِ بدون عقده با آنها و جدا نیفتادن از آنها. این نکتهای است سودمند که بهوضوح در قرآن کریم آمده است. یکی از دستاوردهای این نگاه، تکیه کردن بر مبانی ثابتشده پیشین است.
قرآن کریم، در آیات متعددی، احکامی را که در کتابهای پیشین آمده، یادآور شده اس�� و بر آنها تأکید میکند: « ﴿ وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ ﴾ .»[37]
در آیات دیگری، از مجازات و کیفرهایی سخن گفته شده که در تورات آمده است. بنابراین، با سلسله یکپارچهای از امت خدا روبهرو هستیم؛ امتی که در برابر خدا تسلیم است و همه پیامبران الهی به همه آنها تعلق دارند، راهشان یکی است و هرآنچه در امت پیشین مقرر شده، در این امت نیز پابرجاست، مگر آنکه نسخ شده باشد، یعنی به صورت دیگری درآمده باشد. این مبحثی در علم اصول است: احکام دین پیشین جاری است مگر در صورت منسوخ یا ملغا شدن آن.
یکی از اصول بنیادین اسلام، ایمان به کتابها و پیامبران الهی است؛ یکی بودن دین و تحول تدریجی دین و راستگویی پیامبران و بشارت دادن آنان به پیامبران بعد از خود. بنابه تصریح قرآن، پیامبران گذشته در کتابهایشان به محمد بن عبدالله(ص) بشارت دادهاند. در آنچه از انجیل و تورات در دست است نیز بشارتهایی درمورد آمدن پیامبر اکرم، محمد بن عبدالله(ص) وجود دارد. ازجمله در انجیل کلمه «فارقلیط» با تحریف آمده که آن را به روحالقدس ترجمه کردهاند، ولی در نسخه اصلی واژه «فیرقلیط» آمده که به معنای «احمد» است و از ویژگیهایی سخن میگوید که کاملاً بر اوصاف پیامبر اسلام منطبق است.
در انجیل متی داستانی ذکر شده که حضرت مسیح در گفتوگو با معترضان میگوید: اگر کسی را باغی بود و آن را به افرادی اجاره داد و آنها ضامن آن شدند، سپس از پرداخت اجارهبهای آن سر باز زدند و او نمایندهای را برای گرفتن مبلغ اجاره فرستاد و آنان به او اهانت کردند، باز دیگری را فرستاد و او را زدند، دیگر بار پسرش را فرستاد و او را کشتند، با آنان چه باید بکند؟ اعتراضکنندگان میگویند که باید آنان را تنبیه کرد، باغ را از آنان گرفت و به دیگران داد. مسیح میگوید: رسالت الهی به شما داده شد،
[37]. «ما، در زبور پس از - تورات- نوشتهایم که این زمین را بندگان صالح من به میراث خواهند برد.» (انبیا، 105)