منبع: این سخنرانی در آستانه عید سعید غدیر خم در لبنان و به احتمال فراوان در غدیر 1383 قمری (1343 شمسی / 1964 میلادی) ایراد شده است. زیرا امام موسی صدر در این سخنرانی به دیدار خود با آیت‌الله سید محسن حکیم اشاره می‌کند و سفر حج آیت‌الله حکیم در همین سال بوده است.
متن این سخنرانی در کتاب انسان آسمان درج شده است.
( بسم‌الله الرحمن الرحیم ) ، الحمدلله رب العالمین . والصلوة والسلام علی سیدنا محمد وعلی آله الطیبین الطاهرین.
در این لحظات و در این روزها، همان‌گونه که در هفته‌های گذشته نیز گفتیم، با آن دسته از برادرانمان همگام و هم‌نواییم که حج گزارده و واجب خود را ادا کرده و خشنودی خداوند سبحان را به دست آورده‌اند؛ کسانی که عید قربان را ارج نهاده‌اند و آن را حقیقتاً جشن گرفته و گرامی داشته‌اند، آن‌گونه که خداوند متعال می‌پسندد.
در این روزها با برادرانی هم‌نواییم که از هر سو به زیارت خانه خدا شرفیاب شده‌اند. این زیارت گوارایشان باد، به‌ویژه که در این سال حادثه‌ای بزرگ و پرمعنا رخ داد، یعنی دیدار با مرجع عالی‌قدرمان، جناب سید محسن حکیم (دام‌الله ظله.)
همچنین در این روزها و در این لحظات، با برادرانی همر��ه هستیم که در طول تاریخ اسلام حج گزارده‌اند و این مراسم را گرامی داشته‌اند؛ همه کسانی که فریضه حج را به جا آورده‌اند و این روزها را ارج نهاده‌اند و این رسالت و امانت را پاس داشته‌اند تا اینکه به دست ما رسیده است. در پیشاپیش آنان قافله اصحاب پیامبر(ص) است که در سال دهم هجری به همراه پیامبر، حجة ‌الوداع را ادا کردند.
همان‌گونه که می‌دانید، پیامبر در آخرین سال زندگی خود، به حج رفت و رفتار پیامبر در آن سال و در آن حج، رنگ و بوی وداع داشت و مسئولیت‌های بزرگ مسلمانان را به آنان گوشزد می‌کرد. پیامبر در آن سال، به اصطلاح هنرمندان و نقاشان، آخرین روتوش‌ها و اصلاحات را به فرمان خداوند در شریعت مقدس اعمال کرد؛ به‌گونه‌ای که شریعت را در حجة ‌الوداع تمام و کامل کرد. چندین بار در جاهای مختلف، هنگام احرام، در منا، در عرفات، در مزدلفه، سخنانی گفت که حاکی از آن بود که این حج و این سال، سال وداع پیامبر با امت خویش است.
احکام و رویدادهای حجة الوداع در کتاب‌ها موجود است. در پایان این حج که پیامبر از مکه خارج شد و به طرف مدینه حرکت کرد، همه مسلمانانی که با ایشان در آن سال حج گزارده بودند، نیز همراه ایشان از مکه خارج شدند. مسلمانانی که می‌دانستند پیامبر در آن سال به حج می‌رود، در حد توان خود کوشیدند که به حج بروند و پیامبر را در این سال زیارت کنند.
پس از آن نیز همگی همراه پیامبر از مکه خارج شدند و در روز هجدهم این ماه، ماه ذی‌الحجه، یعنی پس فردا، در روز غدیر، همگی به جُحفه رسیدند. جحفه، برای بسیاری از مسلمانانی که همراه پیامبر بودند، آخر راه بود، چون راه آنان از یکدیگر جدا می‌شد: اهل شام از راهی می‌رفتند، اهل یمن از راهی دیگر و مسلمانان عراق از راه سوم. ولی در جحفه، همه با پیامبر بودند و به گفته مورخان،