این گفتار با همین عنوان در کتاب حدیث سحرگاهان درج شده است.

﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴾

﴿ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللهُ فِی مَوَاطِنَ کَثِیرَة وَیوْمَ حُنَین إِذْ أَعْجَبَتْکُمْ کَثْرَتُکُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْکُمْ شَیئًا وَضَاقَتْ عَلَیکُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّیتُمْ مُدْبِرِینَ ﴾ .

خدا شما را در بسیاری از جای‌ها یاری کرد و نیز در روز حنین، آن‌گاه که انبوهی لشکرتان شما را به شگفت آورده بود، ولی برای شما سودی نداشت و زمین با همه فراخی‌اش بر شما تنگ شده و بازگشتید و به دشمن پشت کردید.

﴿ ثُمَّ أَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلَی رَسُولِهِ وَعَلَی الْمُؤْمِنِینَ وَأَنْزَلَ جُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِینَ کَفَرُوا وَذَلِکَ جَزَاءُ الْکَافِرِینَ ﴾ .

آن‌گاه خدا آرامش خویش را بر پیامبرش و بر مؤمنان نازل کرد و لشکریانی که آن‌ها را نمی‌دیدید، فرو فرستاد و کافران را عذاب کرد، و این است کیفر کافران.

﴿ ثُمَّ یتُوبُ اللهُ مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ عَلَی مَنْ یشَاءُ وَاللهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴾ .

از آن پس خدا توبه هرکس را که بخواهد می‌پذیرد، که آمرزنده و مهربان است.

(توبه، 27-25)

این آیات از واقعه حُنین سخن می‌گویند، واقعه‌ای که در نوع خود عجیب است، چراکه پس از پیروزی‌های کوبنده لشکر مسلمانان در مکه با سایر گروه‌ها و عشایر کافر اتفاق افتاده است. مسلمانان بر همه آنان پیروز شدند و مکه مکرمه را فتح کردند و سپس، برای اصلاح اوضاع اطراف مکه و آزادسازی قبایل و استعمارشدگان و کسانی که زیر سلطه مشرکان بودند و همچنین، گروه‌های دیگری خارج از جزیره، مثل عشایر مقیم بین مکه و یمن، خارج شدند. رسول(ص) به همراه سپاه خود که بسیار بودند، به محل حنین رفتند. هنگامی که خارج شدند، بسیاری از لشکریان از شمار انبوه سپاهیان شگفت‌زده شدند و احساس کردند که لشکر شکست نمی‌خورد، مغرور شدند و از راه درست، که هم راه بود و هم هدف، فاصله گرفتند. پیروزی مسلمانان بر کفار برای رسیدن به اخلاق و عدل و تواضع بود. اما اگر جهاد به غرور و طغیان بینجامد، جهاد به حق نیست بلکه جنگ شیطانی است. بنابراین، در این واقعه به محض اینکه برخی احساس کردند که علت پیروزی عده فراوان آن‌هاست، اوضاع دگرگون شد. خداوند در بسیاری از جنگ‌ها مسلمانان را پیروز کرده بود، همان‌طور که آیه در آغاز بر آن تأکید دارد. اما در این واقعه، سپاهیان مسلمان شکست خور دند و فرار کردند. فزونی عده آنان برایشان سودی نداشت یا به تعبیر قرآن کریم : « ﴿ فَلَم تُغنِ عَنکُم شَیئاً وَ ضاقَت عَلَیکمُ الأَرضُ بِما رَحُبَت ثُمَّ وَلَّیتُم مُدبِرِینَ ﴾ .» برخی از منافقان گفتند که این لشکر فراری حتی وقتی که به دریا برسد، نخواهد ایستاد، یعنی از ترس