گام به گام با امام موسی صدر جلد 9
نیز بر آنان گواه باشد. از این رو، بیست و هفتم رجب روز برانگیختهشدن این امت است. برانگیختهشدن این امت مفهومی حقیقی است، نه تصادفی تاریخی؛ بدینمعنا که هرگاه امت بخواهد به پا خیزد، حرکت کند و رسالت خویش را به ادا کند و نقش خود را به عهده گیرد. این کار ممکن و شدنی است و مانعی پیش روی امت قرار ندارد که برانگیختهشدن دوباره آن را غیرممکن سازد.
مناسبت دوم: اسراء؛ در زندگی پیامبر(ص)، یا به تعبیر دیگر، مسئولیت دوم پیامبر که در روز بیستوهفتم رجب برعهده ایشان قرار گرفت، مناسبت «اسراء» بود: «سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَیلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِی بَارَکْنَا حَوْلَهُ.»[13] این «انتقال» به یکی از مفاهیم عظیم تاریخ رسالت پیامبر(ص) اشاره دارد. هدف از ارائه این نماد و این جابهجایی، فقط نشاندادن معجزه و کرامت و آشکارکردن امری غیرممکن در برابر مردم نبوده است. برای خداوند متعال آسان است که پیامبر خود را چنین قدرتی عطا کند. هدف و غایت اصلی این رویداد، چنانکه قرآن کریم بیان فرموده، آن است که خداوند متعال نشانهها و آیات خود را به پیامبرش بنمایاند و افقهای فکر و روح محمد(ص) را گستردهتر سازد و آنچه را که تا آن روز از آنها بیخبر بوده، به آن حضرت بشناساند. در منطق امت اسلام و در منطق رسالت اسلامی، واقعه اِسرا واجد معنایی جاودان و ماندگار است که با استمرار حیات امت، استمرار یافته و با انجام رسالت به فرجام میرسد. این معنا عبارت است از تلاقی و پیوند میان مسجدالحرام و مسجدالأقصی. چنانکه میدانیم مسجدالأقصی محل تلاقی ادیان آسمانی گذشته است. مسجدالأقصی مهد و پرورشگاه مسیح(ع) و محل آغاز رسالت موسی(ع) است. همچنین، مسجدالأقصی و سرزمین مقدس، محلی اصلی در جابهجایی ابراهیم(ع) است که آن حضرت از آنجا به بینالنهرین، فلسطین و حجاز، که محل بیتاللهالحرام است، رفتوآمد داشت. بنابراین، مسجدالأقصی نماد ادیان پیشین و تجسم رسالتهای الهی گذشته است و اسلام نیز در قرآن کریم تأکید میکند که دین خداوند یکی بیش نیست، زیرا خدا یکی است و آفرینش هم یکی است و هستی هم یکی بیش نیست. قرآن کریم اشاره میکند که آن رسالت واحد الهی را پیامبران و انبیا و آموزگاران مختلف و با شیوهای متناسب با سطح فکر و میزان پیشرفت جوامع در طول زمان از ازل تا به ابد تشریح و تبیین کردهاند. پس رسالت الهی یکی است. بدینترتیب، حضور یک شخص در یک شب معین در مسجدالأقصی و مسجدالحرام، تجلی ارتباط و پیوند اسلام با ادیان گذشته است و این پیوند در قرآن کریم به وضوح بیان شده است.
از منظر قرآن کریم، هر پیامبری تأییدکننده آیینهای پیشین و بشارتدهنده آیینهای پس از خود بوده است. پس رسالتهای یکپارچه الهی، به تعبیر قرآن کریم، در این شب متجلی شده است و واقعه إسرا که همان انتقال پیامبر اکرم(ص) از مسجدالحرام به مسجدالأقصی است، در این شب مبارک رخ داده است. بنابراین، اسلام دینی نوظهور و بیارتباط با گذشته نیست، بلکه آخرین حلقه از زنجیره رسالتهای یکپارچه آسمانی است که خداوند آنها را با فرستادن پیامبران و دعوت از مردمان آشکار کرده است.
[13].?«منزه است آن خدایی که بند? خود را شبی از مسجدالحرام به مسجدالأقصی که گرداگردش را برکت دادهایم، سیر داد» (اسراء، 1)