گام به گام با امام موسی صدر جلد 9

جلد: 9
صفحه: 168

حتی‌ اگر این‌ دشواری‌ها را اهالی‌ آن‌ سرزمین‌ بر ما روا دارند.

مفاهیم‌ بلندی‌ در این‌ روز تجلی‌ می‌یابد؛ معراج‌ عبارت‌ است‌ از دعوت‌ به‌ جاودانگی، دعوت‌ به‌ سوی‌ آسمان، دعوت‌ برای‌ دیدن‌ حقایق. از طرفی، این‌ روز در ماه‌ رجب‌ قرار دارد که‌ ماه‌ ولادت‌ امیر مؤ‌منان‌ امام‌ علی‌بن‌ابی‌طالب‌(ع) است. در روایات‌ اهل‌ بیت‌(ع) آمده‌ است‌ که‌ ماه‌ رجب‌ ماه‌ علی‌(ع) و ماه‌ شعبان‌ ماه‌ محمد(ص) است. این‌ ماه، ماه‌ علی‌ است؛ با همه‌ معانی‌ و ویژگی‌هایی‌ که‌ در علی‌ سراغ‌ داریم. ما علی‌(ع) را به‌ چه‌ می‌شناسیم؟ آیا او را به‌ رنگ‌ چشمانش، بلندی‌ قامتش، کشیدگی انگشتان دستش، بزرگی‌ هیکلش‌ یا وزنش‌ می‌شناسیم؟ هرگز این‌طور نیست. ما علی‌ را به‌ شجاعت، به‌ بخشندگی، به‌ پهلوانی، به‌ عبادت، به‌ والایی‌ و بلندنظری، به تسامح، به‌ صدقه‌های‌ پنهانی‌ و ناشناس، به‌ فصاحت‌ و علمش‌ می‌شناسیم. این‌ مفاهیم‌ در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و تجلی‌ می‌یابند و تصویری‌ از علی‌ در ذهن‌ ما پدید می‌آورند. ما نیز در برابر عظمت‌ او با احترام‌ و تکریم‌ می‌ایستیم، به‌ او عشق‌ می‌ورزیم‌ و با او پیمان‌ می‌بندیم‌ که‌ در زندگی‌ خود همواره‌ راه‌ او را بپیماییم. معنای‌ ماه‌ علی‌ این‌ است.

پس‌ ای‌ برادران‌ مؤ‌من، در این‌ روز جمعه‌ که‌ روز محاسبه‌ و بازنگری‌ اعمال‌ است، به‌ اعمال‌ هفته‌ گذشته‌ خود مراجعه‌ می‌کنیم‌ و چنان‌که‌ در حدیث‌ شریف‌ آمده‌ است‌، پیش‌ از آن‌که‌ به‌ حساب‌ ما برسند، خود به‌ حسابمان رسیدگی‌ می‌کنیم‌ و به‌ هفته‌ آینده‌ می‌اندیشیم. امروز روز بازنگری‌ در حساب‌ اعمال‌ خویش‌ است. باید به‌ یاد داشته‌ باشیم‌ که‌ در ماه‌ علی‌ هستیم‌ و در ماهی‌ قرار داریم‌ که‌ سه‌ مناسبت‌ در آن‌ واقع‌ شده‌ است، برانگیخته‌شدن‌ امت‌ و تجدید حیات‌ امت‌ و إسرا و انتقال‌ رسول‌ خدا(ص) که‌ بر مفاهیم‌ و آموزه‌های‌ ما تأثیر عمیقی‌ به‌جا نهاده‌ است و‌ نیز معراج‌ مبارک‌ پیامبر(ص) به‌ آسمان‌. با توجه‌ به‌ این‌ ابعاد، از رهبری‌ علی، از امامت‌ علی، از غدیر علی، از برکت‌ علی، از حوض‌ علی‌ و از کوثر علی‌ توشه‌ برمی‌گیریم، نیرو و توان‌ و قدرت‌ روح‌ می‌گیریم؛ همان‌ بزرگ‌مردی‌ که‌ فرمود: «اگر همه‌ اعراب‌ در دشمنی‌ با من‌ گرد هم‌ آیند، برایم‌ مهم‌ نیست‌ که‌ من‌ بر مرگ‌ افتم‌ یا مرگ‌ بر من‌ افتد.» همان‌ بزرگ‌مردی‌ که‌ از روی‌ کرم‌ و بخشندگی، هنگام‌ انفاق‌ در راه‌ خدا، کاه‌ و طلا برایش‌ تفاوتی‌ ندارد. با چنین‌ قوتی، با چنین‌ عبادت‌ و جرئت، با چنین‌ اخلاص‌ و نگرش‌ نافذی بود که‌ آن‌ حضرت‌ اقدام‌ می‌کرد. این‌ها اسلحه‌ علی(ع) است. باید این‌ اسلحه‌ را برگیریم. باید به‌ این‌ ابزارها مجهز شویم‌ تا با ادای وظایف‌ سه‌گانه‌ خود که‌ روز مبعث‌ و إسرا و معراج‌ تجلی‌ آن‌ است، زندگی‌ خود را روشن‌ کنیم‌ و کابوسی‌ را از میان برداریم که‌ مدت‌ها میهن‌ و منطقه‌ ما را در بر گرفته است.

پس‌ با تأکید بر این‌ وسیله‌ و این‌ روش‌ و این‌ مناسبت، در روز مبارک‌ جمعه‌ که‌ روز نزدیکی‌ به‌ خداست و در مسجد که‌ خانه‌ گران‌قدر خداست‌ و هیچ‌گاه‌ کسی‌ از در آن‌ رانده‌ نمی‌شود، از خداوند می‌خواهیم‌ به‌ ما توفیق‌ دهد که‌ بتوانیم‌ از اصحاب‌ حقیقی‌ محمد(ص) و علی‌(ع) باشیم. حضرت‌ محمد(ص) و علی‌(ع)، که‌ پیرو و شاگرد و داماد و پسرعموی‌ آن‌ حضرت‌ بود و به او ایمان داشت، هر دو در جامعه‌ای‌ آکنده‌ از دشواری‌ زندگی‌ می‌کردند. جامعه‌ای‌ که‌ هیچ‌گاه‌ روح‌ بلند آنان‌ را راضی‌ نمی‌کرد و با اندیشه‌ آنان‌ مطابق‌ نبود. آن‌ها جامعه‌ را دگرگون‌ کردند. بر آن‌ تأثیر گذاردند و آن‌ را به‌ جامعه‌ای‌ مطابق‌ با شیوه‌ خود تبدیل‌ کردند.