6. به نظر من اوضاع پیچید? منطقه‌ای و خطرهایی که در کمین لبنان و مقاومت فلسطین است، مانع از اعمال خشونت برای تغییر است، به‌ویژه آنکه تغییر اوضاع خواسته‌ای ملی و همگانی شده است. بنابراین، ابتدا باید ابزارهای ابراز نظر، یعنی قانون انتخابات اصلاح شود و پس از آن تغییر ایجاد شود و همان‌طور که گفته‌اند، نمی‌توان با زور اسلحه جلو تغییر و تحول را گرفت، چراکه تاریخ آرام نمی‌گیرد و زمان از حرکت نمی‌ایستد.

7. من هرچیزی را در جایگاه مناسب خود قرار می‌دهم. اگر تحصن را برای اعتراض به اعمال خشونت بر ضد هم‌وطنان به این مباحث اضافه کنیم، تصویری کامل از اوضاع به وجود می‌آید. در قرآن کریم در توصیف اصحاب و پیروان پیامبر آمده است که آنان با دشمنان خود سخت‌گیر و با یکدیگر مهربان بودند.[91]

در تفسیر تحصن شما برای توقف درگیری های اخیر بیروت و دعوت قبلی شما به حمل اسلحه، می گویند که این دو در قیاس با هم به منزل? انتقال از موضع مخالف به موضع موافق است.

همان‌طور که در هفت مورد قبل گفتم، خشونت در مقابل دشمن به کار می‌رود و برای ایجاد تغییر نیز در وضعیت عادی تنها با ناامیدی از کارآمدی ابزارهای دموکراتیک از آن استفاده می‌شود، ولی در برخورد با هم‌وطنان باید راه‌های مسالمت‌آمیز را پیش گرفت. نباید فراموش کنیم که دست بردن به اسلحه برای برخورد با هم‌وطنان در لبنان، کشور و مردم را دچار فاجعه‌ای کرد که هیچ‌یک از ما آن را تصور نمی‌کردیم. این امری بسیار خطرناک است، علت آن هرچه باشد.

پس از حوادث بیروت شنیدیم که برخی از ثروتمندان بزرگ که از ارکان نظام هستند، در تحلیل مظاهر دشمنی و خشم اجتماعی که در اثر آن حوادث پدید آمد، شما را متهم می کنند که با دعوت به اشغال کاخ ها مردم را تحریک کردید!

فکر می‌کنم اینان منطق تاریخ یا قوانین ثابت اجتماعی را نادیده می‌گیرند و بالاتر از آن، قرآن را نخوانده‌اند و بلکه بر دل‌هایشان قفل زده شده است، چراکه قرآن کریم فرموده است: «وَأَنفِقُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ تُلْقُواْ بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ.»[92] در جای دیگر فرموده است: «وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَیْرٍ فَلأنفُسِکُمْ وَمَا تُنفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغَاء وَجْهِ اللّهِ وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَیْرٍ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ.»[93]

در حدیث نیز آمده است که: «کادَ الفَقُر أن یَکونَ کُفراً.» (نزدیک است که فقر به کفر بینجامد.) در حدیث دیگری آمده است: «عَجِبُت لِمَن باتَ جَوعاناً کَیفَ لا یُصبِحُ شاهِراً سَیفَهً.» (درشگفتم از کسی که شب گرسنه خوابیده است، چگونه [فردا] صبح شمشیر نمی‌کشد.)

بنابراین، آیا مسئولیت بر عهد? مردم است یا خالقی که مردم را به گونه‌ای آفرید که ظلم را تحمل نکنند؟ گذشته از آنکه نباید فراموش کرد که اعتصاب ماه مه 1970 کشور را از آتش فتنه‌ای که بر ضد تمام مردم ترتیب داده شده بود و تر و خشک