موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی - راه من نه چپ است نه راست، بلکه صراط مستقیم است

مکان و تاریخ: بیروت، 29/9/1975.

منبع: مجل? الاسبوع العربی بیروت، 29/9/1975.

مقدمه، به قلم سمیر شاهین و فاطمه ناعوره السردوک:

در سه دور? نخست جنگ، امام موسی صدر نقش مهمی ایفا کرد، امّا این نقش با انتقاد چپ و راست روبه رو شد. راست او را متهم می کند که « نیروی شبه نظامی » ایجاد کرده و باعث ورود شیعیان به صحن? جنگ و بلکه قرار گرفتن در خط مقدم آن شده است، در حالی که هم? گروه های چپ و برخی گروه های مردمی او را متهم می کنند که در موقعیتی که باید بر ضد نیروهای حزب کتائب عمل می کرد، نقش میانجی را برعهده گرفت. آنان همچنین بر تحصن کردن او نیز خرده گرفتند و گفتند: او می بایست رهبری معترضان را بر ضد حادث? بمباران شیاح برعهده می گرفت و عاملان بمباران شیاح را رسوا می کرد و مردم را بر ضد آنان می شوراند.

امام صدر پس از آن به خارج از کشور سفر کرد و وقتی بازگشت با معرکه ای که صبری حماده بر ضد او راه انداخته بود، روبه رو شد و چیزی نگذشت که اوضاع دوباره بحرانی شد و امام دوباره به آرام کردن اوضاع پرداخت و از دولت پشتیبانی کرد و با وجود موضع مخالف جناح چپ، اقدام دولت را در کمک گرفتن از ارتش تأیید کرد.

کسی تردید ندارد که ظهور امام صدر در صحن? لبنان، اتفاق بزرگی بود که در حیات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی لبنان تأثیر گذاشت و طبیعی بود که ظهور او با این تأثیر پرحجم، سؤالات و ابهامات بسیاری را دربار? دعوت او و اندیشه ها و رفتارهایش برانگیزد. این بود که تصمیم گرفتیم گفت وگویی شفاف و بی پرده با او ترتیب دهیم تا هم? مواضع و دیدگاه های امام را در عرص? لبنان به ویژه دربار? انقلاب فلسیطن و حوادث اخیر و موضع او را در برابر جناح چپ و راست و… تبیین کند. این مصاحبه ای شفاف و همه جانبه است که شخصیت و اندیشه ها و مواضع امام را روشن می کند.

بسیاری دربار? علت توجه شما به محرومان و انگیزه ای که از بیدار کردن آنان و ایجاد نخستین جنبش برای آنان در لبنان - یعنی جنبش محرومان -

دارید، می پرسند.

حقیقت این است که جنبش محرومان را من به وجود نیاوردم. فوج محرومان و جنبش خودجوش آنان بر ضد محرومیت و وسایل گوناگونی که محروم برای رسیدن به حق خود به کار می‌برد، وسایلی که بین خشونت و خواهش در نوسان است، این‌ها همواره در لبنان به طور خاص وجود داشته، ولی آشکار نبوده است، بلکه در ورای مظاهر رونق و شکوفایی و رفاه در شهرها و مناطق ییلاقی پنهان مانده است. من بنا بر وظیف? دینی خود که میان ایمان به خدا و تلاش برای خدمت به محرومان جدایی قایل نمی‌شود، شروع به خدمتگزاری آنان کردم و