هیئت می‌دانیم و مانع انحراف آن به سوی خط‌مشی سیاسی خودخواهانه‌ای شد که نخستین عامل پیدایش این محنت بود، اکنون از اعماق دل از هم? هم‌وطنان و هم? فرقه‌ها و هم? فرهیختگان و هم? محرومان و هم? انسان‌های خیرخواه و وجدان‌های بیدار می‌خواهیم:

1. هم? نیرو و توان خود را برای توقف جنگ و دور کردن افراد مسلح و ایست‌های بازرسی و تک‌تیراندازان از سر راه‌ها به کار گیرند و شبانه‌روز تلاش کنند تا آرامش به میهن بازگردد و افراد جامعه از نو به تعقل و گفت‌وگو روی آورند و بدین‌ترتیب بتوانیم آنچه از زندگی مردم و کرامت کشور باقی مانده، نجات دهیم و فریاد استغاث? مادران و بی‌گناهان را و نال? استمداد مجروحان و رنج‌دیدگان را پاسخ دهیم و خواست? کشور محبوبمان را برآورده کنیم.

2. اقدامات هیئت را سودمند و موفقیت‌آمیز بشمارند، حتی اگر فعالیت آن در حدّ گرد هم آوردن طرف‌های درگیر باشد و پیامدهای مثبت آن به عرص? نظامی محدود شود.

3. درهای دبیرخان? هیئت گفت‌وگوی ملی، دبیرخان? مجلس شیعیان، دبیرخان? جنبش محرومان و دبیرخان? بنیاد اندیش? ملی متعهد را به روی خود کاملاً باز بدانند و در آن حضور یابند و پیشنهادها و افکار و عقایدشان را مطرح کنند تا این اندیشه‌ها و آرا در قالب یک طرح پیشنهادی تنظیم و به هم‌وطنان عرضه شود و از این رهگذر، برای ایجاد تحولی دموکراتیک برای رسیدن به وضعیتی بهتر تلاش کنند.

هم‌وطنان! ما فراموش نمی‌کنیم، کسانی که اوضاع را به حالت انفجار کشاندند و با درگیری میان خود، کشور را دچار ویرانی و مصیبت کردند، همان کسانی هستند که عامل محرومیت و مسبّب زمین? مناسب برای بحران بوده‌اند. اینان همان کسانی هستند که برای منافع سیاسی خود و برای تحمیل آرای خود، چانه‌زنی می‌کنند. ولی ما همچون مادر حقیقی با هوشیاری و آگاهی کامل ایستادگی خواهیم کرد و همه‌چیز خود را در راه بازگشت صلح و آرامش به وطن و رسیدن آن به فردایی بهتر که شایست? تاریخ ما و آرمان ما و رسالت ملی و عربی و جهانی ما باشد، فدا می‌کنیم.