گام به گام با امام موسی صدر جلد 4
موضوع: گفتوگوی مطبوعاتی- جنوب به کجا میرود؟
مناسبت: روزنامه الحیاة بیروت ویژهنامهای در پایان سال 1974 میلادی با عنوان «جنوب به کجا میرود؟» به چاپ رساند. این ویژهنامه دربردارنده مصاحبهای مطبوعاتی با امام موسی صدر بود.
منبع: روزنامه الحیاة، ویژهنامه سال 1974؛ آرشیو مجلس اعلای شیعیان.
متن
به قلم کامل حازر:
دیدگاهها در زمینه بررسی آینده «جنبش محرومان» که امام موسی صدر پرچم آن را بر دوش دارد، متفاوت است: دیدگاههای متفاوت، انگیزههای گوناگون و نتیجهگیریهای متعارض.
همه این اختلافها در این نقطه به هم میرسند که جنبش امام صدر که گاه خروشان است و گاه آرام، شیوهای جدید از اندیشیدن و راهکاری نو برای کار و فعالیت و روشی تازه در زمینه اقدامات مطالبهآمیز پدید آورده است.
امام صدر در گزارش خود به مجمع عمومی گفت: «ما اوضاع و احوال لبنان و منطقه را در نظر گرفتیم و به هنگام هر محنتی، به دعوتها پاسخ گفتیم و چیزی که از توان خارج باشد یا محال باشد، مطالبه نکردیم و چیزی از حق دیگران نخواستیم. ما بر این باوریم که میهن هم حق دارد و هم وظیفه و این دو را نمیتوان از یکدیگر جدا کرد. قائل شدن به حق بدون وظیفه، قانون جنگل است و وظیفه بدون حق نیز استعمار محض است و این هر دو مردودند. اینها باورهای من و بیشتر همکارانم در مجلس اعلای شیعیان است.»
با امام صدر ملاقات کردیم و کوشیدیم که تصویری از آینده جنبش محرومان ترسیم کنیم. از همان ابتدای دیدار، خطوط و جهتگیریها روشن بود.
امام میگوید: «پس از استقلال، نظام فرقهای برای لبنان برگزیده شد و این نظام هماهنگترین نظام با واقعیتهای گروهی و قبیلهای و خانوادگی دوره پیش از استقلال به حساب آمد و نظام فرقهای ضمانتی برای عدالت شمرده شد.»
و میافزاید: «ولی در عمل بسیاری از کسانی که مسئولیتها را به دست گرفتند، نتوانستند حسنظن وطن را برآورده کنند، چراکه وطن کوچک آنان برای ایفای نقشی بزرگ اشتیاق داشت. برعکس آنان، مردم عادی در دورن و بیرون لبنان و در گذشته و حال، نقشهایی بزرگتر از ظرفیت و امکانات خود ایفا کردند.
عدالت بر هم خورد، تفاوتها بیشتر شد، اِعمال ظلم قانونمند شد و بودجهها و استخدامها و فعالیتها و طرحها و قوانین تبعیضآمیز شد، بهگونهای که به سختی میتوان واقعیتی بهدور از تبعیضهای جناحی پیدا کرد، و یا دستکم هیچ هموطنی دیگر واقعیتی از این نوع را باور نمیکند. (البته، هر قاعدهای استثنائاتی دارد.)»
امام در ادامه به وضع شیعیان و در ضمن آن، به