گام به گام با امام موسی صدر جلد 4
در این جامعه جناحی که هیچ اندیشه و مطالبه و حق و فعالیت سیاسی به ثمر نمیرسد مگر آنکه منسوب به گروهی یا طرفدار رهبری باشد، در چنین جامعهای، چه کار میخواهید بکنید؟ آیا باید به اسکلتی خشک در این معبد یا بخشی از زینت باشگاه حاکمان تبدیل شویم؟ مسلّماً نه!»
امام صدر پاسخ داد: «باید جنبشی ملی و دردمند و پرشور شکل میگرفت تا از موانع ساختگی میان فرزندان این کشور عبور کند؛ جنبشی نیرومند، پدرانه (دلسوز) و مورد اعتماد؛ جنبشی که برخاسته از ایمان عمیق به خدا و میهن و انسان است. جنبش ما در مطالبه حقوق محرومان، تلاشی ناچیز به همت برخی دردمندانی است که تجاوزهای داخلی و خارجی، آنان را به ستوه آورده و مسئولیت را بر دوششان گذاشته و تصویر تاریک آینده را برای آنان روشن کرده است.»
امام افزود: «طبیعی بود که این جنبش برای بسیاری از مسئولان خوشایند نباشد و بلکه برای بسیاری از هموطنان شک و ابهام و اتهام ایجاد کند. ولی چاره چیست و چه گزینه دیگری وجود دارد؟ حق که آشکار شود، باطل رسوا خواهد شد.
الآن در برابر من بیانیهای است از سوی مجموعهای از فرهیختگان فعال در عرصههای جامعه که نشان میدهد امید ما به آینده و تلاش بیوقفه ما، ابعاد این جنبش را روشن ساخته است. (این بیانیه که در نیمه ماه گذشته به چاپ رسید و 191 شخصیت فعال لبنانی از طبقهها و قشرهای گوناگون آن را امضا کردهاند.)
بیماری لبنان همواره به سبب حاکم بودن جمود و ایستایی بر وجود افراد فرهیخته بوده و هست. عناصر فرهیخته هستند که میتوانند مسئولیت اقدامهای درست و نادرست را در اداره امور کشور درک کنند. چگونه میتوانید این وضعیت را بهویژه در منطقه جنوب و دیگر مناطق محروم لبنان تغییر دهید؟
«این مشکل ناشی از پسافکندهای فئودالیسم و نیز اعتماد افراد قبیله به رئیس آن است. این مشکل با چهرهای دیگر باقی مانده و رئیس قبیله به «نماینده» یا «رهبر» تبدیل شده است. این مشکل در جنوب و مناطق عقبمانده دشوارتر است، زیرا معلوم است که آنچه اعتماد افراد را به رؤسای خود بیشتر میکند، نگرانی از آینده است و نیز نبود جانشینی برای رهبر که بتواند امنیت آنان را تأمین کند. عامل اصلی اعتماد هموطنان به خانواده یا فرقه یا حزب یا وابستگیهای غیرملی، این است.»
«درمان اصلی آن «تشکیل دولت برحق» و به عهده گرفتن همه مسئولیتهاست تا هموطن احساس کند که وابستگی به میهن کافی است تا جانشین وابستگیهای سیاسی برای حمایت از او و حفظ آزادی و قدرت و کرامت او شود. در این صورت است که احساس مسئولیت بهطور عمومی شکل میگیرد.
اما در وضعیت کنونی، درمان از راه آگاهیبخشی و شرکت در مبارزه در راه مسائل بزرگ ملی امکانپذیر است.
جنبش محرومان را به چه واژهای میتوان وصف کرد: اصلاح؟ تغییر؟ انقلاب؟ چگونه و کجا با احزاب