چراکه من سال پیش با آنان دیدارکرده بودم. آن موقع من گفتم: «شیعیان آن مناطق مثل شیعیان جاهای دیگر به میهن خود پایبندند، به عربیت خود ایمان دارند، از کشور خود دفاع می‌کنند و برای آبادانی و سربلندی آن تلاش می‌کنند.» گویا این سخنان باعث رنجش برخی از مسئولان اطلاعاتی ایران در لبنان شده بود. مفهوم سخنان مرا تحریف کردند و از طریق روزنامه‌های ایرانی، حمله‌ای متمرکز و یک‌پارچه بر ضد من آغاز کردند که خود این یک‌پارچگی نشان می‌داد که همه اخبار از یک منبع گرفته شده و سازمان اطلاعات ایران این خبر را به روزنامه‌ها داده است. آنان مرا به تعصب عربی و مبارزه با منافع ایران در خلیج متهم کردند.

وقتی دبیرکل مجلس اعلای شیعیان نامه‌ای اعتراض‌آمیز و توضیحی در این زمینه به دولت ایران فرستاد، نگذاشتند در روزنامه‌ها منتشر شود و به این نیز بسنده نکردند، بلکه نامه‌ای منسوب به من جعل کردند که در آن نامه من درایت رهبران کنونی ایران را در مسائل خاورمیانه و سیاست درست آنان را در خلیج ستوده‌ام، در حالی که من چنین سخنانی نگفته‌ و نخواهم گفت.

ابتدا تلاشی بی‌نتیجه برای اصلاح خبر کردیم، ولی بعدْ سایر موارد متعددی را که رخ داده بود، به خاطر آوردم، از جمله اینکه اوایل جنگ اکتبر، سفرای کشورهای عربی و برخی از کشورهای اسلامی در یکی از مساجد تهران گردهم آمدند و با جمعی از ایرانیانی که با عواطف خود و در حدّ امکانات خود، پیگیر مسائل دنیای عرب هستند (که البته عموم مردم ایران این‌گونه‌اند)، دیدار کردند. در این جلسه که چند ساعت به طول انجامید، برخی از علمای بزرگ صحبت کردند و موضع کشورهای عربی را در قبال جنگی که برای بازپس‌گیری حقوق غصب‌شده آنان به راه افتاده بود، تأیید کردند و ضمن دعا برای رزمندگان، پشتیبانی خود را از آنان اعلام کردند. این جلسه تاریخی که در نوع خود بی‌نظیر بود، به‌منزله همه‌پرسی از ملت ایران درباره مسائل جهان عرب و حاکی از اهتمام ایرانیان به این مسائل بود.

ولی روز بعد، همگان و از جمله هجده سفیر عربی در کمال تعجب دیدند که روزنامه‌های ایران نوشتند که این جلسه به منظور دعا برای سلامتی شاه برگزار شده که از یک سوء قصد جان سالم به در برده است.

وقتی این موارد را به یاد آوردم، فهمیدم که اصلاح آن خبر ناممکن است و اینک فرصت را غنیمت می‌شمارم و از طریق روزنامه المحرر اعلام می‌کنم که آن خبر به هیچ وجه درست نیست و من رسماً آن را تکذیب می‌کنم.

حال که صحبت از خلیج عربی شد (و با توجه به اینکه مدتی پیش به کشورهای خلیج سفر کردید و روابط گسترده‌ای با مردم آنجا دارید)، هدایت مبارزات دینی را در این مناطق برای رویارویی با مشکلات سیاسی و خطرهایی که از ناحیه حکومت ایران آن‌ها را تهدید می‌کند، چگونه می‌بینید؟

حقیقت این است که ثروت‌های خلیج عربی و موقعیت جغرافیایی آن و تأثیر فراوانی که بر خاورمیانه و معادلات حاکم بر آن دارد، همه این عوامل، طمع دولت‌های قدرتمند منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای را برمی‌انگیزد. این مطامع که ظاهراً اقتصادی است، خیلی زود جنبه سیاسی و نظامی پیدا می‌کند. ضعف موجود در این مناطق نیز به این طمع‌ورزی‌ها کمک می‌کند و اختلافات محلی را افزایش می‌دهد. از این