گام به گام با امام موسی صدر جلد 4
موضوع: گفتوگوی مطبوعاتی- نظام ایران و مبارزه شیعیان و علمای دین و…
متن
به قلم سردبیر ریاض ابوملحم:
وقتی پرسشهایی درباره سیاستهای توسعهطلبانه کنونی حکومت ایران در قبال کشورهای عربی و سؤالاتی در باب فعالیت برخی دستگاههای ایران در لبنان مطرح کردم، امام موسی صدر پاسخ داد: «حرفهای بسیاری در این زمینه میتوان زد، ولی کسانی که به علت اظهارنظر درباره اوضاع جنوب مرا متهم کردند که از جایگاه دینی خود فراتر رفتهام و وارد سیاست شدهام، فردا مرا متهم خواهند کرد که وارد سیاست خارجی شدهام.
به ایشان گفتم: «در گفتوگویی که قبلاً با شما کردم، وارد شدن در این امر را ترجیح دادید و آن روز، تا جایی که به یاد دارم، گفتید سیاست برای شما مهم نیست و آنچه انجام میدهید، فعالیت سیاسی به معنای خاص آن نیست، بلکه حرکت شما، در درجه اول، در چارچوب مسئولیتهای دینی و مسئولیتهای ملی و عمومی است.»
گفت: «درست است، زیرا واجب است که هر فرد، در هر پست و مقامی، مسئولیتهای ملی خود را ادا کند.»
من در توضیح دیدگاه خود گفتم: «مردم ایران پیرو همان مذهبی هستند که شما آن را در لبنان نمایندگی میکنید. مبارزات سرسختانه این ملت بر ضد حکومت شاه معروف است و بسیاری از علمای دین نیز، که بدون شک شما آنان را میشناسید، جزو مبارزان هستند. این نشان میدهد که هیچ تناقضی میان فعالیت دینی و فعالیت ملی (نمیگویم صرفاً فعالیت سیاسی) وجود ندارد. در هر حال، من قصد ندارم شما را در تنگنا قرار دهم، ولی معتقدم شما میتوانید درباره پارهای از مسائل که پرسشهای فراوانی در برهه اخیر ایجاد کرده است، توضیحات مهمّی بدهید.»
بلافاصله گفت: «من آماده پاسخگویی هستم، به شرط آنکه همواره به یاد داشته باشی که من عالم دینی هستم نه سیاستمدار و گفتوگوی ما باید در این چارچوب باشد.»
به احترام خواست امام، ناگزیر شدم اصلاحاتی در برخی از سؤالات خود ایجاد کنم. پس از آن، گفتوگوی ما آغاز شد:
در مطبوعات خواندیم که برخی از روزنامههای ایرانی، شما را به سبب موضعگیری در قبال مسئله خلیج [فارس] شدیداً مورد حمله قرار دادهاند. واقعیت چیست؟
ماجرا از آنجا آغاز شد که استاد جلال کشک در مجله الحوادث (شماره منتشرشده در عید فطر) مصاحبهای از من درباره مسائل دین و مذهب و روابط عربی-ایرانی چاپ کرد. در آن مصاحبه درباره جایگاه شیعیان در کشورهای خلیج فارس و موضع آنان و میزان وفاداریشان سخنانی مطرح شد،
