و شرط تقریب گفت‌وگو است و گفت‌وگو جز با سازمان‌دهی فرقه‌های اسلامی محقق نخواهد شد. این موضع ماست‌ و دست ما برای دوستی دراز و دل ما به روی همه فرقه‌ها گشوده است و مجلس ما نه سیاسی است و نه فرقه‌گرا؛ بلکه می‌خواهد با فرقه‌گرایی‌ مبارزه‌ کند. همکاری ما با دیگر فرقه‌ها در عرصه ملی و دینی و آرمان‌ها و ارزش‌ها ضروری است.

ما امروز در برابر مشکلات اجتماعی و عمومی قرار گرفته‌ایم، در برابر فساد و سست‌دینی و وارفتگی و بی‌هویتی پسران و دختران‌ جوان. در این زمینه، یعنی‌ جلوگیری از فساد اخلاقی فزاینده‌ای‌ که سرنوشت لبنان و جهان‌ را تهدید می‌کند، با همه مذاهب و فِرَق در لبنان همراه خواهیم بود و با تمام‌ اخلاص همکاری خواهیم‌ کرد و طبیعی است‌ که این تلاش باید به‌طور قطع با همکاری فرقه‌های دیگر و مقامات مسئول همراه باشد. در زمینه ملی نیز با همه اخلاص با دیگر فرقه‌ها همکاری خواهیم‌کرد. ما در این کار پیشگامیم‌ و خود و نیروها و عناصر و هستی خود و همه دارایی‌مان را در راه بهروزی میهن‌ مشترک تقدیم می‌کنیم. ما در خط مقدمیم‌ و وظیفه خود را در مقام ملتی آگاه که در وضعیت جنگی به‌سر می‌برد، ادا خواهیم‌ کرد و چونان ملتی تنبل نخواهیم بود که توجهی وظیفه خود ندارد.

ما در این منطقه با کمک مسئولان وظیفه خود را ادا خواهیم کرد تا از سرزمین‌ و کرامت و شرافت و تاریخ خود پاسداری کنیم. شک نیست که ما با قدرت‌ خود و قدرت‌ منطق‌ خود به دو هدف دست می‌یابیم: حراست از سرزمینمان و مشارکت با برادرنمان در آزادسازی‌ اراضی اشغالی.»

امام‌ صدر سخن خود را چنین پایان داد: «‌شیعیان هیچ‌گاه از مسئولیت‌های ملی و قومی خود شانه‌ خالی نکردند و فرزندان مهاجر ما هم که در جای‌جای جهان زندگی می‌کنند، نقش پیشتازانه‌ای‌ در مسائل ملی و قومی‌ ایفا می‌کنند.»