مکان و تاریخ: باشگاه فرهنگی امام صادق (ع)، صور

مناسبت: انتخاب امام‌ صدر به ریاست مجلس اعلای شیعیان.

منبع: روزنامه اللواء ، 13/6/1969؛ کتاب حوارات صحفیه، مرکز الإمام الصدر للأبحاث و الدراسات

متن

انسانی عادی برنامه می‌ریزد و از جنوب سرزمین جوش و خروش حرکت می‌کند…

از جنوب، سرزمین جوش و خروش، به یکباره برای کل لبنان پدیدار شد.

در یک شبانه‌روز به حرف نخست لبنانی‌ها تبدیل شد؛ لبنانی که با مشاهده فعالیت‌های رئیس جدید مجلس اعلای شیعیان نزدیک بود بحران خود را فراموش کند.

البته، این جای شگفتی ندارد…

مسئله جنوب بحران امروز لبنان است و سیدموسی صدر پیشوای کل جنوب شده است.

اللواء دو روز در سرزمین جوش‌وخروش همراه سیده موسی صدر بود: از بیروت به صور و از آنجا به برخی روستاهای مرزی. اللواء در این مدت در گفت‌و‌گوهای امام صدر با مردم این منطقه پایدار حضور داشت و در دیدارها و سفرها و گفت‌و‌گوهای او و با دیدگاه‌ها و اندیشه‌هایش همراه بود و این تحقیق کامل درباره سیره و شخصیت و فرهنگ او را فراهم آورد.

وقتی نزد او می‌نشینی، احساس می‌کنی از دیرباز او را می‌شناسی. او را به قامت سترگش، چشمان درشتش، لهجه آرامَش، لبخند ملایمش و فروتنی فراوانش می‌شناسی و سپس، به سخنان ساده‌اش که نیاز همگان را برآورده می‌کند. او بیگانه از لبنان نیست. ریشه خانوادگی‌اش به خاندان‌های کهن جبل‌عامل می‌رسد. فشار هجرت در طی سالیان نتوانسته است پیوند میان ریشه و شاخه را قطع کند.

با وجود آنکه تنها چند سال از بازگشت او به لبنان می‌گذرد، توانسته است خلأ غیبت پدران و اجداد خود را پر کند. او دریافته است که چگونه برای التیام زخم‌ها وارد دل‌های دردمند مردم شود.

مردم به کسی نیاز دارند که مشکلات آنان را درک کند و بدون هیچ محدودیتی، با هر منصبی که دارد و از هر فرقه‌‌ای که هست، با دل‌های آنان سخن بگوید. باید در میان مردم زندگی کنی، اگر در درک مشکلات آنان اخلاص داری و این به‌دست نمی‌آید، مگر آنکه خود را بین آنان جا دهی و مجالی برای به وجود آمدن مانع میان خود و مردم باقی نگذاری.

او امام موسی صدر است.

وقتی وارد دفتر او می‌شوی، احساس می‌کنی وارد دفتر دوستی مهربان شده‌ای، نه نگهبانی هست، نه معاونی، نه دربانی.

سید موسی با قامت بلند خود برمی‌خیزد و به استقبال تو می‌آید و تو را نزدیک خود می‌نشاند و اگر مشکلی داشته باشی، به آن گوش می‌دهد. این فروتنی او همان پلی است که از طریق آن وارد دل‌های همه شده است.

انسانی عادی هستم که پیوسته کار و تلاش می‌کند.

در حسینیه شهر صور، انبوهی از مردان، از پیر و