گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
موضوع: مقاله ـ آنگاه که با وی همنشین میشوی، احساس میکنی که تشیع فقط صفت شیعیان نیست، بلکه صفت تو نیز هست.
مکان: بیروت
مناسبت: جورج جرداق پس از انتخاب امام موسی صدر به ریاست مجلس اعلای شیعیان، این مقاله را نگاشت.
منبع: مجله الصیاد، 12/6/1969
متن
با خبر انتخاب امام موسی صدر به ریاست مجلس اعلای شیعیان لبنان، غافلگیر نشدم. از شادی همه مردم لبنان، از شیعیان گرفته تا مسیحیان و اهل سنت به یک اندازه، برای انتخاب این مرد بزرگ به این منصب بزرگ غافلگیر نشدم، زیرا امام موسی صدر سیمایی آرمانی و زیبا و بزرگوار از عالم دینی است؛ اخلاقی والا و دلی مهربان و سینهای گشاده به روی همه مردم دارد که برای عشق کامل و فراگیر گنجایش دارد؛ و عقلی روشنگر و چهرهای مطمئن دارد.
با او دیدار میکنی، گویی که پدرت یا برادرت یا کسی را دیدهای که آرزوی دیدارش را داشتهای و دست تقدیر آن را برایت میسر کرده است.
امام موسی صدر سیمای زیبا و باشکوه انسان است، آنگونه که امام بزرگوار علیبنابیطالب(ع) خواسته است: دادگر و راستگو و پاکدست و عالِم و عامل به علم خویش است و مجال نیکوکاری را غنیمت میشمرد و در مسیر هدایت، به سبب اندکیِ شمار پویندگان آن دچار هراس نمیشود و نزدیکی او به مردم با نرمخویی و مهربانی و بخشش مال و گشادهدستی همراه است.
این صفات علوی والا که در شخصیت امام موسی صدر گرد آمده، بارقهای از اینحدس را بر تو میافکند که گویی امام از زبان امام بزرگوار، پسر ابوطالب، به تو میگوید: «برآنم که بسیاری از کارهای نیک را انجام دهم و به دستهای از آنها عمل میکنم و بر آنچه از کفم رفته است، حسرت میخورم که چگونه بدان عمل نکردهام.»
سادهترین سخنی که میتوان درباره شخصیت امام موسی صدر گفت، این است که اگر با او همنشین شوی و گرمای مهرورزی و مهربانی و خلق کریمش تو را در بر گیرد، احساس میکنیکه تشیع فقط صفت شیعیان نیست بلکه در درجه نخست،از آنِ تو نیز هست. ادیان در حقیقتِ نهاییشان، همان اصول اخلاقی متعالیاند که همه در خدمت انساناند، از سرچشمه و مجرا گرفته تا مصب؛ و فقط کسانی میان آنها جدایی میافکنند که نتوانستهاند به بوستانهای روحانیتی که پیامبران بزرگ در آن و زیر ستارگان ابدی آن زیستهاند، راه یابند و حایلی در برابر وزش نسیم روح شدهاند و آن دین را ابزار سود یا جاهطلبی یا هر دو قرار دادهاند.
ما به امام سید موسی صدر زندهباد میگوییم و سخن جد او، امام بزرگوار حسین(ع)، را تکرار میکنیم که: «صاحب همت بزرگ جز از سربلندی، سر باز میزند و چونان زبانه آتش است که برافروزانندهاش پنهانش میکند، ولی جز برآمدن و زبانه کشیدن نتواند.»
جورج جرداق