در سال 1973 میلادی و پیش از آن مقامات لبنان معتقد بودند که توافقی ضمنی با مقاومت فلسطین دارند که هیچ‌گونه عملیات نفوذی به سرزمین‌های اشغالی از راه جنوب رخ ندهد، زیرا اسرائیل میان مرزهای خود و جنوب سیم‌خاردار نصب کرده بود تا نیروهای فلسطینی از لبنان وارد خاک آنان نشوند.

ولی اسرائیل با اشغال جنوب تا مرز لیطانی، در پی طمع ورزی های خود بود؟

این منطق مردود است. اسرائیل جنوب را اشغال می‌کند، زیرا جنوب را می‌خواهد. درست است که طمع‌ورزی‌های تاریخی اسرائیل در کشورهای عربی برای همه معلوم است، ولی وظیفه ما نیست که برای آن توجیهی جهانی ارائه کنیم.

در هر حال، علت حمله اسرائیل نفوذ چریکی نبود، به‌ویژه آنکه ثابت شد عملیاتی که در تل‌آویو صورت گرفت، از رهگذر جنوب ساماندهی نشده است. اسرائیل در سایه شرایط داخلی و سیاسی، این بهانه‌ها را دستاویز قرار می‌دهد و از آن‌ها نهایت بهره را می‌برد.

به هر حال، مشکل در نفوذ چریکی نبود بلکه در شلیک موشک و خمپاره از جنوب به سوی اسرائیل بود: امری که به هیچ وجه مجاز نیست. شلیک موشک و خمپاره به هیچ وجه عملیات چریکی یا انقلابی به شمار نمی‌آید. این به معنای آن است که لبنان در حال جنگ با اسرائیل است. اینکه چه کسی شلیک کرده مهم نیست. خلاصه امر این است که لبنان پایگاهی برای پرتاب موشک و خمپاره شده است.

ولی عملاً ما در حالت جنگ با اسرائیل قرار داریم.

نه، ما در حالت صلحی به سر می‌بریم که تا اطلاع ثانوی بین ما و اسرائیل برقرار شده است.

آیا فکر نمی کنید که مسئولان لبنانی در پرتو توافق نامه هایی که میان آن ها و مقاومت امضا شده، مسئول مجاز بودن شلیک موشک هستند؟

توافق‌نامه قاهره جنوب را به فلسطینیان نداده است.

بلکه بخشی از جنوب را به آنان داده است تا متناسب با مصلحت مقاومت فلسطین در آن فعالیت کنند.

توافق‌نامه قاهره به آنان حق حضور نظامی و حق نفوذ از رهگذر جنوب به عمق سرزمین‌های اشغالی برای عملیات چریکی داده است، نه برای شلیک موشک.

حضرت امام، بازگردیم به نقطه شروع بحث که گفتید اسرائیل به تشکیل برخی شبه نظامیان کمک کرد تا در صورت مجبور شدن اسرائیل به ترک خاک لبنان، جای آن را بگیرند، که عملاً نیز همین گونه شد. از سویی پی یر جمیل گفت که شیعیان قبل از مارونیان با اسرائیل تعامل کردند. نظر شما درباره این سخن چیست؟

این حرف نادرست و بی‌پایه است. چندین بار به شیعه پیشنهاد شد که با شبه‌نظامیان حاضر در مرزها تعامل کند. متأسفانه، فرماندهی این شبه‌نظامیان به دست افسران لبنانی است. درست است که عده آن‌ها اندک است، ولی تعامل آن‌ها با دشمن کاری مردود است. پیش از اشغال نیز این شبه‌نظامیان تلاش کردند بر مرزها، که بعداً «نوار امنیتی» نامیده شد، تسلط یابند، ولی به سبب ایستادگی شیعیان در برابر آن‌ها موفق نشدند. شیعیان در برابر شکل‌گیری