نیست و تنها عنصر در صحنه لبنان طرح توافق‌نامه است که نمایندگان ائتلاف آن را صادر کرد. آنچه در این توافق‌نامه مهم است، متن آن نیست، بلکه روح حاکم بر آن است. برای نخستین بار رهبران سیاسی طرف‌های متقابل، همگرایی پیدا کردند و به توافق رسیدند و بیانیه‌ای مشترک صادر کردند.

اینکه این مجموعه توانستند تصمیم بگیرند (نوع آن هر‌چه باشد) اطمینان‌بخش است و این دستاورد ما را بر آن می‌دارد که به درگاه خداوند رو آوریم، چرا‌که دردهای لبنان از حد گذشته است، باشد که خداوند نجات را برای لبنان و عرب رقم زند.

از آنجا که بحران لبنان طرف ها و ابعاد متعددی دارد، آیا فکر می کنید که نیروهای ویژه بین المللی می توانند به بازگرداندن امنیت و آرامش در جنوب لبنان کمک کنند؟

مهم‌ترین عنصر در این زمینه اراده طرف‌هاست و همین امر سبب شد که دبیر کل سازمان ملل به لبنان بیاید و با مسئولان لبنانی دیدار کند و به دیدار رئیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین، برادر ابوعمار، هم برود و سپس، مستقیماً از نزد او و از نزد این سازمان، که اسرائیل موجودیت آن را نمی‌پذیرد یا آن را گروهی تروریستی می‌خواند، به اسرائیل رفت تا با مسئولان اسرائیلی دیدار کند.

اگر طرف‌ها اراده داشته باشند، که گویا این اراده به شکلی اولیه وجود دارد، فایده وجود نیروهای ویژه بین‌المللی به‌طور مشخص این خواهد بود که مخالفان و افراد و باندها و عناصری که به سبب رها بودن مرزها در لبنان فراوان‌اند، تحت کنترل درآیند. در روزهای اخیر شاهد اتفاقاتی بودیم که امیدبخش است و به ما اطمینان می‌دهد که سازمان ملل در مأموریت خود موفق خواهد شد.

در پرتو همه آنچه گفتید، آینده روابط لبنان و فلسطین را چگونه می بینید؟

روابط میان لبنان و ملت و انقلاب فلسطین به شکلی آرمانی آغاز شد، به‌گونه‌ای که گویا دو روی یک حقیقت واحد بودند. این روابط با تعامل ادامه یافت تا جایی که لبنان به خاستگاه انقلاب فلسطین و هدف ساختاری آن و ابزاری برای موفقیت آن تبدیل شد و لبنانیان بر هیچ مسئله‌ای همچون حمایت از فلسطین اتفاق نظر نداشتند.

سپس، جنگ و درگیری آغاز شد و اشتباهات و دخالت‌های دشمن و دوستان نادان رخ داد و این روابط به حضیض کشیده شد.

اما درمورد آینده، تردیدی نیست که آینده در گرو موضع‌گیری‌ها و میزان خردورزی و اخلاص رهبران است، زیرا ساماندهی این روابط در فضای کنونی و پس از آغاز جنگ داخلی و بعد از نفوذ دشمن با ابزارهای جهنمی خود به میدان، هر‌چند امکان‌پذیر است، نیازمند تلاش و خردورزی و فداکاری فراوان است. با این حال، من بدبین نیستم بلکه به تلاش و فعالیت بیشتر در این راه دعوت می‌کنم.

توافق اخیر نمایندگان خواهان پایان دادن به حضور مسلحانه همه طرف هاست. آیا این بدان معناست که مقاومت فلسطین تفنگ خود را کنار بگذارد؟

در واقع، من از متن این توافق بی‌خبرم. وقتی من لبنان را ترک کردم، فضای لبنان به سمت تدوین بندهای کلی این توافق‌نامه پیش می‌رفت که اجرای قطعنامه شورای امنیت و حاکمیت لبنان بر همه خاک خود را تضمین کند، بدون آنکه به زیان