گام به گام با امام موسی صدر جلد 2

جلد: 2
صفحه: 430

بود. ده‌ها کشتار بزرگ ‌و از جمله ‌کشتار دیر یاسین ‌را در 5 آوریل 1948 به ‌راه ‌انداخت ‌و مردم ‌روستای ‌عمواس‌ را قلع ‌و قمع‌ کرد و جنایت‌های ‌دیگری ‌که‌ کمیته‌های ‌بین‌المللی از آن پرده برداشته‌اند.

من ‌در اینجا توجه ‌را به ‌نکته ‌مهمی ‌جلب ‌می‌کنم و آن ‌این ‌است ‌که ‌دولت یهود، طبق طرح ‌تقسیم ‌باید 510 هزار نفر ‌از مردم ‌عرب را شامل ‌باشد که ‌بیشتر از شمار جمعیت ‌یهودی‌ای ‌است ‌که‌ 449 هزار و 900 نفر بوده ‌است. در نتیجه، ‌دولت ‌واحد در این سرزمین ‌نمی‌توانسته ‌است ‌طبق‌عقیده ‌صهیونیست‌ها دولتی ‌یهودی ‌باشد، مگر آنکه ‌تصفیه ‌نژادی ‌عربی ‌صورت ‌گیرد.

پس ‌از جنگ ‌ژوئیه ‌و اشغال ‌اراضی ‌عربی ‌دیگر، شمار پناهندگان ‌عرب ‌از یک میلیون و سیصد هزار نفر فراتر رفت.

ب: این ‌ملت ‌که ‌از سرزمین ‌خود رانده‌ و آواره ‌شده، از هزاران ‌سال ‌پیش ‌در آن ‌زندگی ‌می‌کرده ‌است ‌و این ‌خیال ‌باطلی ‌است ‌که ‌می‌گویند عرب‌ها پس ‌از قرن ‌هفتم ‌و پس ‌از فتح ‌فلسطین ‌ساکن ‌این‌ سرزمین ‌شده‌اند، زیرا عرب‌های ‌فلسطین تنها فرزندان ‌فاتحان، ‌که ‌شمارشان ‌هم ‌نسبتاً ‌اندک ‌بوده ‌است‌، ‌نبوده‌اند؛ بلکه ‌آنان ‌اصالتاً ‌اهل ‌فلسطین ‌بوده‌اند و فلسطین ‌از آنِ ‌ایشان ‌و هر کسی ‌بوده‌ که ‌وطنش ‌و محل سکونتش در آنجا بوده ‌است. ‌اکثریت ‌قاطع ‌ساکنان ‌این‌ کشور، عرب‌های ‌سامی ‌و عموری ‌و کنعانی ‌و عبرانی ‌و آرامی ‌و دیگر کسانی بوده‌اند که ‌پیش ‌از فتح ‌فلسطین ‌به دست ‌مسلمانان ‌عرب ‌در قرن ‌هفتم ‌میلادی ‌در آن ‌سرزمین ‌ساکن ‌بوده‌اند. پس ‌از قرن ‌هفتم، ‌همه ‌ساکنان ‌غیرعرب ‌فلسطین ‌که ‌اقلیت‌های ‌نژادی ‌بودند، عرب ‌شدند و این ‌عرب‌شدگی ‌چارچوبی ‌غالباً ‌تمدنی و فرهنگی ‌و تا حدی ‌دینی داشته ‌است، اما مطلقاً ‌نژادی ‌نبوده ‌است. این ‌حق ‌عرب‌های ‌فلسطین همانند هر کشور دیگری است ‌که ‌وطن ‌و سرزمین ‌خویش ‌را مطالبه ‌می‌کنند و این ‌حق ‌باید به‌طور تام ‌و تمام ‌به ‌این ‌ملت ‌بازگردانده ‌شود.

ج: آنچه ‌ذهن ‌ما را مشغول‌کرده، این ‌است که‌ محرومیت ‌عرب‌های ‌فلسطین ‌از حقوق ‌طبیعی ‌قومی‌شان، نقض مستقیم ‌اصل ‌کلی ‌و پذیرفته‌شده ‌بین‌المللی، یعنی ‌حق ‌تعیین ‌سرنوشت ‌ملت‌هاست.

همه ‌تدابیری ‌که ‌اتخاذ شده‌، بر ضد اراده ‌این ‌ملت ‌بوده ‌است ‌که ‌از دیرباز اراده‌اش ‌را آشکار کرده است. در دوره ‌قیمومت ‌انگلیس، اراده ‌این‌ ملت ‌در مواضع ‌متعدد و مکرر مانند اجتماعات ‌و تظاهرات ‌و اعتصابات‌ نشان ‌داده ‌شد و این ‌ملت ‌با نوعی ‌انقلاب ‌دائمی ‌نشان ‌داد که ‌بر حفظ ‌هویت ‌و حقوق ‌و میراثش ‌مصمم است.

به‌‌رغم ‌این، جنایت‌های بسیاری ‌بر ضد ملت ‌فلسطین صورت گرفت و کشورهای ‌دیگر حقوق ‌این ‌ملت ‌را پایمال‌ کردند و از گوش‌سپردن ‌به ‌سخن ‌این ‌ملت ‌سرباز زدند. این ‌وضعیت ‌و حوادث ‌فراوان ‌دیگر به‌روشنی ‌نشان‌دهنده ‌آن ‌است‌ که‌ دستگاه ‌صهیونیستی ‌قدرتمند و ثروتمندی ‌در جهان وجود دارد که ‌از شبکه‌های ‌گسترده ‌ارتباطات ‌برخودار است؛ ‌هم‌پیمان ‌قدرت‌های‌ استعماری‌ ‌است که صاحب ‌برنامه‌ها و خواسته‌های ‌راهبردی‌اند و در حقیقت، ‌تجاوزی ‌مستمر بر ضد ‌ملت ‌فلسطین ‌جریان‌ دارد.

این، بیماری ‌جامعه ‌جدید و مضحکه‌ای ‌تاریخی ‌است‌ که‌ تجاوز بر ضد ‌ملت فلسطین، خاستگاه ‌محض ‌استعماری ‌دارد، آن‌ هم ‌در این ‌دوره که ‌جهان ‌فریاد رهایی ‌از استعمار را سر داده ‌است.