گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
آوریم. وسایل پایداری عبارت است از مجهز شدن به سلاحهای دفاعی جدید و تشکیل جامعهای جدی و مقاوم و نیز بهبود وضع اجتماعی در مناطقی که در معرض تهدید دشمن قرار دارند، زیرا وضع این مناطق هنوز بهبود نیافته است و اهمال و سستی در این امر مهم و در این برهه حساس از تاریخ، جایز نیست. هر روز بهقدر هزار روز است.
سربازی اجبـاری چیـزی است که مطلقاً نمیتـوان از آن چشم پوشید، چه برای از بین بردن فساد داخلی و ذوب کردن مردم لبنان در کوره وطندوستی صادقانه و چه برای دفاع در مقابل دشمن. سپس، به دستگاههای تبلیغاتی باید توجه کرد و بالأخره، قبل از هر چیز و بعد از هر چیز باید با دولتهای برادر عربی هماهنگ شد. اینها کارهایی است که سیاستمداران و نظامیان و جامعه عرب صلاحیت آن را دارند و ما، همانطور که در بیانیه مجلس اعلای شیعیان گفتیم، خود را نیروهای وطندوست و قدرتمندی برای مطالبه و اِعمال فشار برای تحقق اهداف میدانیم. بنابراین، در مقابل این خطرها بر ماست که از خود مقاومت نشان دهیم و جو جامعه را برای مقاومت آماده کنیم. باید خود را برای ایستادگی و مقاومت بسازیم و برترین راه برای تقویت و تحکیم روحیه مقاومت و ایستادگی، تقویت ایمان به خدا و ایمان به مطلق و ایمان به ارزشهاست؛ ایمان به اینکه حق همیشه در جهان پیروز است، هرچند که موقعیتها دگرگون شود و روزها و سالها به درازا بکشد.
در برابر خطرهای داخلی به احتـرام متقابل نیازمنـدیم تا بتوانیم وحدت ملی را تقویت کنیم و به مبارزه با فساد بپردازیم. امروزه، فساد تنها به کاری اطلاق نمیشود که خلاف دین یا اخلاق است، بلکه فساد امروز هر عمل نادرستی است که در این کشور صورت میگیرد؛ هرگونه تبعیض و تعدی و بیتوجهی و بیبندوباری و سستی و اهمال است. هر خانهای که در آن چنین فسادهایی صورت میگیرد، درحقیقت خانهای تیمی برای دشمن در این کشور است. این نکتهای است که هرگز نباید از آن غفلت کرد. من در مقام روحانی درباره این موضوع سخن نمیگویم، بلکه من همچون هموطنی مخلص با شما در اینباره سخن میگویم. این کشور نمیتواند جامعهای جدی و در اوضاع جنگی باشد، در حالی که در شبانهروز این خانههای تیمی فعال باشد. این امر پذیرفتنی نیست.
درحقیقت، من همه مجالس فرقهها و مذاهب و تجمعهایی را که به نام دین تشکیل میشود، محترم میشمارم و در نظر من تَدین غیر از فرقهگرایی است. در حال حاضر، سه شعار وجود دارد: سکولاریسم و فرقهگرایی و اعتدال دینی، که ما اعتدال دینی را تدین مینامیم، تدین و ایمان به الله، که خداوندِ همه است. آزاداندیشی و گشوده بودن در مقابل دیگران کاملاً دینی است؛ هیچ دینی پیروانش را به کنار نهادن و حقیر شمردن دینِ دیگر فرانخوانده است. شکی نیست که «اَلخَلقُ کُلُّهُم عَیالُ اللهِ وَ أحَبُّ النّاسَ إلَیهِم أنفَعَهُم لِعَیالِهِ.» (همه مردم عیال خدایند و محبوبترین مردم نزد خداوند کسی است که به حال عیال او سودمندتر باشد.) خدمت به بندگان خداوند، از هر مذهبی که باشند، درحقیقت