گام به گام با امام موسی صدر جلد 11

جلد: 11
صفحه: 58

وقتی در روز قیامت شما را می‏آورند، کنتوری در شما وجود دارد، مثل کنتور برق. از روی این کنتور، همه کارهای شما را در زندگی می‏خوانند. این کنتور ک��است؟ این کنتور خود شمایید و نفس و قلب و زبان و پوست و دست و پای شماست. « ﴿ وَقَالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدتُّمْ عَلَیْنَا قَالُوا أَنطَقَنَا اللهُ الَّذِی أَنطَقَ کُلَّ شَیْء .»[85] همه وجود شما در روز قیامت به آنچه انجام داده‏اید، گواهی می‏دهد. همه بدن شما، دست شما، زبان شما و... چرا؟ چطور گواهی می‏دهد؟ همان‌طور که دست کشاورز برای او گواهی می‏دهد. چطور؟ مثالی می‏زنم و شاید به آن بخندید. وقتی بچه‏ها را در خانه‌تنها می‏گذارید، خانه را به هم می‏ریزند. مثلاً یکی از آنان سر یخچال می‏رود تا ماست بخورد و آن را روی زمین می‏ریزد و مقداری از آن نیز روی سر و صورت و لباس او می‏ریزد. وقتی شما به خانه می‏آیید، از او می‏پرسید چرا چنین کرده است، ولی او می‏گوید کاری نکرده و ماست را نخورده است. به او می‏گویید: چطور ماست نخورده‏ای، درحالی‌که دست و صورت و لباس و ظاهرت نشان می‏دهد که تو ماست خورده‏ای؟ چطور آن را انکار می‏کنی؟ چه چیز را می‏خواهی انکار کنی؟ همه‌چیز روشن است. ماست نیز همه جا به چشم می‏خورد.
اعمال ما نیز همین‌گونه است. راه فراری نیست، ای انسان! در برابر خداوند به کجا فرار می‏کنی؟ به کجا می‏روی؟ چه چیز را می‏خواهی انکار کنی؟ کارهایی را که انجام داده‏ای، انکار می‏کنی؟ ولی دست تو به آنچه کرده‏ای، گواهی می‏دهد. ��سمان و زمین و بدن و دست و قلب و روح و همه‌چیز، گواهی می‏دهد. اینجاست که کنتور را به شما نشان می‏دهند و می‏گویند: « ﴿ اِقْرَأْ کَتَابَکَ کَفَی بِنَفْسِکَ الْیَوْمَ عَلَیْکَ حَسِیبًا .»[86] تو خود حسابرس خودی و نیاز نیست کسی به حساب شما رسیدگی کند. دست شما گواهی می‏دهد و می‏گوید فلان کار و فلان کار را انجام داده است. روشن است که چگونه اعمال انسان محاسبه می‏شود؟
یک نکته دیگر نیز باقی مانده است. مثالی می‏زنم. دانش‏آموز در امتحانات یا موفق می‏شود یا مردود. آیا امتحانات باعث موفقیت یا مردود شدن اوست؟ یا اینکه در امتحانات، وضعیت دانش‏آموز کشف می‏شود؟ یعنی دانش‏آموز در طول سال تحصیلی به درس مشغول است. اگر خوب درس بخواند، نتیجه آن روز امتحان آشکار می‏شود. بنابراین، امتحانات موجب مردود شدن کسی نمی‏شود و کسی را نیز موفق نمی‏کند. بلکه امتحان، تنها پرده از روی حقیقت برمی‏دارد. موفقیت یا شکست دانش‏آموز در طول سال تحصیلی رقم می‏خورد، ولی چه زمانی آشکار می‏شود؟ روز امتحانات.
کشتی‏گیری که روز مسابقه شکست می‏خورد، در واقع هنگام تمرین شکست خورده است، ولی شکست او روز مسابقه نمایان می‏شود. بنابراین، امتحان و مسابقه از حقیقت پرده برمی‏دارند. این یک اصل است.
حال که دانستیم بدن انسان و دست و زبان او مانند کنتور عمل می‏کند و بر کارهای انسان گواهی می‏دهد، باید این نکته را نیز بدانیم که حسابرسی، جزای اعمال، سقوط به جهنم، ورود به بهشت، نزدیکی به خداوند و اینکه انسان یکی از عناصر هستی باشد، همگی در همین دنیا تحقق می‏یابد،

[85]. «به پوست‌های خود گویند: چرا بر ضد ما شهادت دادید؟ گویند: آن خدایی که هرچیزی را به سخن می‌آورد، ما را به سخن درآورد.» (فصلت، 21)
[86]. «بخوان نامه‌ات را. امروز تو خود برای حساب کشیدنِ از خود بسنده‌ای.» (اسراء، 14)
صفحه59 از487