می‌روی، نظر مردها را جلب می‌کنی، ولی به چه چیز؟ فقط به ظاهر زیبا و آراسته‌ات. خانم شاعر بزرگی در یکی از مجلات -‌دقیقاً در خاطرم نیست- می‌گوید: مردها به شعرهای زنان توجه نمی‌کنند، مگر اینکه آن شعرها را روی لباس‌های زیر خود بنویسند. می‌گوید مردها به شعرهای زن‌ها اهمیت نمی‌دهند، مسخره می‌کنند و می‌گویند زن هم شاعر می‌شود؟! زن نمی‌تواند شعر بگوید، اما اگر شعر تحریک‌کننده باشد، توجه می‌کنند و می‌خوانند. این یعنی انکار زن، انکار انسانیت زن، انکار قابلیت‌های زن و انکار شور و نشاط زن و انکار امکان مشارکت او در ساخت جامعه.
باید برای حل این مشکل چاره‌ای بیندیشیم، ولی برطرف کردن کامل آن فوق توان ماست و ما موظفیم در حد توانمان تلاش کنیم. « ﴿ لاَ یُکَلِّفُ اللهُ نَفْسًا الا وُسْعَهَا ﴾ .»[542] ولی [متأسفانه] واقعیت این است. حال آزاد هستید تا هر کاری بکنید. بحث حجاب این بود. اسلام مانع فعالیت اصلی زنان که تقویت پایه‌های خانواده است، نمی‌شود و حجاب نیز [...]