زنان مؤمن! وقتی با نامحرمی حرف می‌زنید، با خشوع و فروتنی حرف نزنید و دل‌های مریض را به وسوسه نیندازید. یعنی با نرمی و ناز و عشوه حرف نزنید و باعث تحریک دیگران نشوید.
2. راه رفتن: « ﴿ وَلَا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ مَا یُخْفِینَ مِن زِینَتِهِنَّ ﴾ »[536]؛ یعنی طرز راه رفتن زن در خیابان‌ها و مجالس و مهمانی‌ها و تالارها نباید تحریک‌کننده و وسوسه‌انگیز باشد.
3. « ﴿ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ الا لِبُعُولَتِهِنَّ ﴾ .»[537] نمی‌گوید زینت‌هایتان را بپوشانید، بلکه می‌گوید آشکار نکنید. منظور آیه از زینت، اعضایی است که زینت محسوب می‌شوند، یعنی زیبایی‌ها و اعضایی که تحریک‌کننده و شهوت‌انگیزند. چرا می‌گوید اعضای زینت خودتان را آشکار نکنید؟ برای اینکه اگر به طرز تحریک‌کننده‌ای راه بروی و زیبایی‌هایت آشکار شود، در این صورت اولین چیزی که نظر مردها را به خود جلب می‌کند، زیبایی و حالت زنانگی توست؛ زیبایی و حالت زنانگی‌ات تمام وجودت را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و مانع بروز دیگر قابلیت‌هایت می‌شود. تصور نکن که مردها به علم و فضل و خانه‌داری و ایثارگری و تربیت بچه و مادر بودن تو نگاه می‌کنند، تو با این کارت این قابلیت‌ها و فداکاری‌ها و مقاومت‌هایی را که تعداد کمی از مردم قدر می‌دانند، به دست خودت پنهان می‌کنی.
مردها سختی‌ها و زحمت‌هایی را که زن هرشب به خاطر بچه‌ و برای مرتب کردن خانه می‌کشد، نمی‌بینند و متوجه فداکاری و صداقتی که نسبت به شوهرش دارد، نمی‌شوند؛ از هنر و شعر و ادب و مهارت دست‌ها و قابلیت‌ها و فکر و تدبیر زن باخبر نیستند. چرا؟ چون زن چهره خودش را طوری آرایش می‌کند که جذاب و تحریک‌کننده باشد و همه این هنرها و مهارت‌ها را می‌پوشاند و غیر از ظاهر زیبا، شایستگی‌های دیگرش بروز نمی‌کند.
4. « ﴿ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الاولَی ﴾ »[538]؛ « ﴿ وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَیَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ اِلّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ﴾ .»[539]
اسلام از زن می‌خواهد که در محیط خانه [برای شوهرش] آراسته و ��ذاب باشد و نسبت به زیبایی‌اش بی‌اعتنا نباشد. این نه‌تنها هیچ خطری ندارد، بلکه برعکس مفید هم هست. حدیث شریف می‌گوید: «جهاد المرأة حسن التبعل.» (جهاد زن در خوب شوهرداری کردن است.) یعنی وقتی مردِ مقابل او، شوهرش است، باید نقش زن را بازی کند و آراسته و دلربا و خوشایند و آرامش و آسایش شوهرش باشد و به تعبیر حضرت زهرا(س) در شعری: «ریاحین خلقن لکم.»[540] اما وقتی برای کار و خرید و فروش و درس و ایفای وظایف خانوادگی و اجتماعی از خانه خارج می‌شود، باید نقش انسانی خود را بازی کند، نه نقش زنانه و جنس مؤنث را. ممکن است زنی مجبور شود [برای گذران زندگی] به فروشندگی روی بیاورد و یا محل زندگی خود را ترک کند. باید در مغازه و محل کار مثل مردها رفتار کند. همان‌طور که مرد‌ها در مغازه به تیپ و جلب توجه کردن و زیبایی‌شان توجهی ندارند، زن هم نباید در مغازه به فکر زیبایی خودش و جلب توجه دیگران باشد. برای اینکه این کار، یعنی تجارت با بدن، ارزش زن را پایین می‌آورد و موجب