انکار حقیقتش می‌شود. زن در بیرون از خانه، باید در نقش انسانی باکفایت ظاهر شود.
برای اینکه زن بتواند به عنوان انسان [و نه فقط زن و جنس مؤنث] در جامعه حضور پیدا کند، باید راه رفتن او تحریک‌آمیز نباشد و با ناز و عشوه حرف نزند و اعضایی را که زینت محسوب می‌شوند، مثل سینه و موها و پاها و... بپوشاند؛ به‌گونه‌ای که وقتی با خانمی روبه‌رو می‌شویم، خود را در مقابل یک انسان ببینیم، نه یک جنس مؤنث. مطلب روشن است؟ من مجبورم تکرار کنم و از این بابت معذرت می‌خواهم.
اگر زن اعضای زینت خود را نپوشاند و در هنگام راه رفتن زیبایی‌هایش را آشکار کند و به‌طور کلی، اگر وضع تحریک‌کننده و وسوسه‌انگیزی داشته باشد، هر اندازه هم عالم و بااستعداد و فداکار و بافضیلت باشد، در اولین برخورد با نامحرم، همان زیبایی‌ها و جذابیت‌هایش جلب توجه می‌کند و قابلیت‌های دیگرش نادیده گرفته می‌شود. تنها یک نگاره هنری است.
این نگرش اسلام است به زن و آن نگرش تمدن مدرن است و در واقع توطئه‌ای است که مردان بر ضد زنان اجرا می‌کنند، ولی با مشارکت زنان.
بنده انکار نمی‌کنم که امروزه مردها با این نگاه به زن‌های زیبا و جوان ��حترام می‌گذارند و به زن‌های غیرجذاب اگرچه فاضل باشند، اهمیتی نمی‌دهند و حتی پیش چشم همسرانشان به دیگر زنان زیبا نگاه هوس‌آلود می‌کنند. و همسر مسلماً این را تحمل نمی‌کند و سعی می‌کند با همان مد و لباس توجه شوهرش را به خودش جلب کند، و با زبان حال می‌گوید: تو به این سبب به آن زن نگاه می‌کنی که فلان‌طور لباس می‌پوشد. من هم می‌توانم به همان شکل لباس بپوشم و خودم را آرایش کنم و در نتیجه او هم مجبور می‌شود که همان‌طور لباس بپوشد. بنده می‌دانم که بعضی از مردها با گفته‌ها و نوشته‌ها و به‌کار گرفتن تجربه‌ها و با استخدام زنان و این‌گونه رفتارها همین نقشه را دنبال می‌کنند. این خیانت است. توطئه است. تو چرا در این توطئه شرکت می‌کنی؟ تو با این کار خودت را به قتل‌گاه می‌کشانی و تبدیل به تابلویی هنری می‌شوی که فقط مردها از آن لذت می‌برند.
نمی‌گویم که به‌تنهایی می‌توانی وضعیت موجود را صد در صد تغییر بدهی، ولی باید آگاه باشی و توطئه را بشناسی. من معتقدم اگر خانم‌ها و آقایان با همکاری هم در مقابل این توطئه بایستند، می‌توانند جو را تغییر دهند. قرآن در زمینه همکاری می‌فرماید: «﴿وَالْعَصْرِ*إِنَّ الانسَانَ لَفِی خُسْر *إلاّ الَّذِینَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ.﴾ »[541]
لازمه «تواصی» همکاری است. هیچ زن و مردی به‌تنهایی نمی‌تواند این راه را بپیماید. هرچند امیرمؤمنان(ع) فرموده است: «لا تَستَوحِشوا فی طَریقِ الهدی لِقِلَّةِ أهلِهِ» (در پیمودن راه هدایت از اندک شمار بودن همراهان نهراسید.) و همچنین حضرت زینب(س) به‌تنهایی در برابر جریان حکومت اموی می‌ایستد و آنان را به مبارزه می‌طلبد. زن‌ اگر اراده کند، می‌تواند به‌تنهایی در مقابل این جریان بایستد، ولی اگر با دیگران همکاری کند، نتیجه بهتری می‌تواند بگیرد.
بدانید که با این لباس کم و کوتاه می‌توانید جلب نظر کنید، ولی این، همه ‌ارزش‌های شما را می‌پوشاند. درست است که وقتی با این لباس راه