و کلفتی کردن برای اوست، هرگز! بلکه برای خداست. این عمل عبادت است. شوهر باید بداند که ارتباط با همسرش واجب و عبادتی مقدس است. هر رفتار منفی که از مرد یا زن سر بزند، هر بداخلاقی و خیانت و بی‌توجهی و هر رفتاری که موجب سستی و تزلزل اساس خانواده شود، مثل عمل کسی است که کلنگ در دست گرفته تا مسجد را ویران کند.
بنابراین، هر یک از ما عمل مقدس و عبادت بزرگی پیش رویمان داریم و باید وظایف و مسئولیت‌های خودمان را در زندگی زناشویی بشناسیم. به همین سبب، پیامبر(ص) می‌فرماید: «جهاد المرأة حسن التبعل.» (جهاد زن در خوب شوهرداری کردن است.) و «مسجد المرأة بیتها.» (مسجد زن خانه اوست.) درمورد مردها هم می‌فرماید: «خیرکم أحسنکم لأهله و أنا أحسنکم لأهلی.» (بهترین شما کسی است که رفتار او با خانواده‌اش بهتر از دیگران باشد و من از همه شما نسبت به خانواده‌ام خوش‌رفتارترم.) برای اینکه رفتار من با آنان بهتر از همه ‌شماست، من از همه شما بهترم.‌ پیامبر(ص) به خوش‌رفتاری خودش با خانواده‌اش مباهات می‌کند.
این درمورد تقویت خانواده و تحکیم این واحد. اگر به حقیقت این امر پی ببریم، می‌فهمیم که اداره‌ موفق خانواده که به عهده زن گذاشته شده، چه مسئولیت اجتماعی سنگینی است! خدمت به مرد نیست،‌ خدمت به جامعه است؛ زیرا همان‌طور که گفتیم، اگر مواد و مصالح مثل آهن و بتون و سنگ نامرغوب باشد، سالن بادوام و محکمی نخواهیم داشت. اساس خانواده هم اگر ضعیف باشد، جامعه از هم می‌پاشد. به همین سبب، ما ا��رار داریم که مسئولیت‌ تحکیم خانواده به زن واگذار شود، و این به آن معنا نیست که ارزش زن از مرد کمتر است، بلکه برعکس، چه بسا این مسئولیت مهم‌تر هم باشد؛ مسئولیتی بسیار بزرگ که دست کمی از مسئولیت‌های اجتماعی ندارد.
می‌خواهم کمی بیشتر توضیح دهم. جایگاه زن را در مقام مادر در تشکیل جامعه تصور کنید. آیا هیچ مرد یا زنی از شما بدون مادر به دنیا آمده است؟ ابداً! پس مادر در تولد و به دنیا آمدن هر یک از ما نقش دارد. ما همه از مادر متولد شده‌ایم. همان‌طور که گفتیم، مادر در تکوین فرزند سهیم است. حال تأثیر مادر بر کودک تا چه اندازه است؟ تأثیر بسیاری دارد. پزشکی یکی از اعمال و شئون اجتماعی است، ولی مادر علاوه بر نقش مادری، به‌تنهایی نقش پزشک و همین‌طور نقش روحانی و معلم و قاضی و... را در خانواده ایفا می‌کند. چگونه؟
1. نقش پزشک: می‌دانید که در دوران بارداری، نگهداری از جنین در داخل رحم چقدر حساس است. اگر غذای مادر یا خواب و استراحت او کم و زیاد شود و سرمای سختی بخورد، کودک مریض به دنیا می‌آید و اگر کودک مریض و معیوب به دنیا بیاید و بدن نسبت به بعضی از ویتامین‌ها کمبود داشته باشد، هزار پزشک هم نمی‌توانند او را معالجه کنند. شما هم می‌دانید که بیماری‌های کودکان در دوران بارداری علاج‌ناپذیر است. این نقش را مادر در ایام کودکی بچه‌اش هم ایفا می‌کند.
پس باید اعتراف کنیم که مادر فهمیده و آگاه، زندگی خودش را در مقام مادر به‌گونه‌ای تنظیم می‌کند که بتواند کودکی سالم و قوی به دنیا بیاورد که قادر باشد در جامعه، سالم و تندرست زندگی کند، نه کودکی ضعیف و ناتوان که نتواند هیچ خدمت مادی و معنوی به جامعه‌اش بکند. بنابراین، مادر نقش پزشک را ایفا می‌کند.