گام به گام با امام موسی صدر جلد 11

جلد: 11
صفحه: 339

دعای وداع با ماه رمضان

( بسم‌الله الرحمن الرحیم )
[...] خدایا، روزه این ماه رمضان را آخرین روزه ما قرار نده و اگر آن را آخرین روزه ما قرار دادی، پس ما را از محرومان قرار نده، بلکه از مرحومان و رحمت‏یافتگان قرار ده. خدایا تو در کتاب نازل‌شده‏ات گفته‌ای: « ﴿ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِیَ أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًی لِّلنَّاس�� وَبَیِّنَات مِّنَ الْهُدَی وَالْفُرْقَانِ »[407] و ماه رمضان را بسیار محترم داشتی، زیرا در آن قرآن را نازل کردی و آن را به شب قدر اختصاص دادی و شب قدر را بهتر از هزار ماه قرار دادی.
خدایا روزه ماه رمضان گذشت و شب‏های آن سپری شد و من به جایگاهی رسیدم که تو به آن داناتری و خیر فراوانی به بندگان تو عطا شد. پس از تو می‏خواهم، آنچه را فرشتگان مقرب و پیامبران مرسل و بندگان صالح تو می‏خواهند: می‏خواهم که بر محمد و آل محمد درود فرستی و مرا از آتش جهنم برهانی و با رحمت خود به بهشت وارد گردانی و گذشت و کرم خود را به من مرحمت کنی. و تقرب جستن مرا بپذیری و دعایم را اجابت کنی و در روز ترس و وحشت، از همه هول‏هایی که برای روز قیامت قرار دادی، به من ایمنی ارزانی داری.
خدایا به بزرگواری و عظمت تو پناه می‏ّبرم، از اینکه روزها و شب‌های ماه رمضان سپری شود و نزد تو گناه و لغزشی از من نابخشوده باقی مانده باشد و به سبب آن مرا مؤاخذه و عذاب کنی.
سرور من، ای کسی که معبودی به جز تو نیست، از تو می‌خواهم که اگر در این ماه از من خشنود شده‏ای، بر این خشنودی بیفزایی و اگر از من خشنود نشده‏ای، از هم‌اکنون از من خشنود باشی، ای مهربان‌ترینِ مهربانان، ای الله، ای یگانه، ای بی‏نیاز، ای کسی که نه زاده‌ای و نه زاده شده‏‌ای، و هیچ همتایی نداری، ای نرم‏کنند�� آهن برای داوود(ع)، ای برطرف‏کننده بلا و گرفتاری از ایوب(ع)، ای زداینده اندوه یعقوب(ع)، ای تسلی‌دهنده به یوسف(ع)، بر محمد و آل محمد، آن‌گونه که سزاوار توست، درود فرست و با من چنان کن که شایسته توست، و چنان مکن که من شایسته‏ آنم.
ای درهم‌پیچنده شب و روز، ای دانا، ای حکیم، ای پروردگار پروردگاران و ای سرور سروران، معبودی جز تو نیست. ای کسی که از شاهرگ گردن به من نزدیک‏تری، ای الله، ای الله، ای الله، نام‌های نیکو و بزرگی و نعمت‏ها برای توست.
از تو می‏خواهم که بر محمد و آل محمد درود فرستی و نام مرا در این شب جزو سعادتمندان قرار دهی و روحم را با شهیدان محشور کنی، و نیکی‏هایم را بیفزایی و گناهانم را ببخشی، و به من یقینی دهی که در قلبم برقرار باشد و ایمانی که شک را از من بزداید. مرا به آنچه روزی‏ام کرده‏ای، خشنود بگردان و در دنیا و آخرت به ما نیکی عطا کن و ما را از عذاب آتش جهنم نجات ده، و یاد و سپاس خود و اشتیاق به خود را و توبه و توفیق را روزی ما بگردان، همان‌گونه که به محمد و آل محمد روزی کردی.
گمان می‏کنم امشب آخرین شب مراسم ما باشد، یعنی شب وداع، زیرا فردا شب باید در انتظار هلال ماه باشیم تا اگر حلول عید ثابت شد، آن را اعلان کنیم و این تکلیف ما را به خود مشغول

[407]. «ماه رمضان، که در آن برای راهنمایی مردم و بیان راه روشن هدایت و جدا ساختن حق از باطل، قرآن نازل شده است.» (بقره، 185)