جنگ در گذشته برای تضعیف مقاومت یا از بین بردن آن بود و با ضعیف شدن مقاومت پایان یافت. اکنون هدف دیگری وجود دارد؛ یعنی کاستن از مقاومت سوریه در برابر پذیرش اغلب ‌راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز.

در برابر این سؤال من می‌پرسم اگر می‌خواهند مقاومت سوریه را در برابر پذیرفتن راه‌حل‌ها کم کنند یا برگ‌هایی را که در دست طرف سوری باقی مانده است، از او بگیرند، کدام‌یک از طرف‌های حاضر در صحنه لبنان می‌خواهند چنین کاری را انجام بدهند؟ آیا فلسطینیان؟ یا تشکل جبهه لبنانی؟ یا صف ملی که در اجتماع گسترده دارالفتوا مطرح شد؟

کسی که ناظر اوضاع باشد درمی‌ِیابد که سوریه تاکنون به اندازه کافی از روابط و معادله قدرتی که مانع ایفای نقش ملی هریک از این سه طرف شود، پرهیز می‌کند و تلاش‌های طاقت‌فرسایی برای رسیدن به این هدف انجام می‌شود.

جناب امام، دو نکته را نادیده گرفتید : نکته اوّل خلأ قدرت است که مدخل واقعی خطرهاست و نکته دوم محاسبه‌های غلط و تصورات همه گروه‌هایی است که شما ذکر کردید و همچنین گروه‌هایی که ذکر نکردید.

بی‌تردید من خودِ این سؤال را که شخصی با بینشِ گسترده، مانند آقای سلیم اللوزی، مطرح می‌کند، خیرخواهانه و تفکربرانگیز و دربردارنده جواب می‌دانم. «من به شما چه بگویم؟»

ما چه پاسخی داریم؟ پس بهتر است به بخش دیگری از این بحث بپردازیم و درباره چگونگی رابطه شما با ایران صحبت کنیم.

در این هنگام ریمون عطاءالله، سردبیر، وارد بحث شد و گفت : پیش از آنکه درباره ایران صحبت کنیم، اجازه دهید کمی درباره ارتش بحث کنیم. تا الآن هنوز نظامیان لبنانی که در جنوب با اسرائیل تعامل می‌کنند، حقوق ماهیانه خود را از وزارت دفاع لبنان دریافت می‌کنند. سرهنگ سعد حداد، نامه‌ای به مقامات لبنانی نوشت و گفت که او نماینده حکومت قانونی در جنوب است و اگر مذاکراتی در میان باشد، باید با او انجام شود و او می‌تواند درمورد شروط جنگ با بقیه طرف‌ها به توافق برسد. اگر چنین باشد، چرا اقدام معینی صورت نمی‌گیرد؟ مثل اینکه گفته شود نظامیان حاضر در جنوب، پیشتازان ارتش لبنان هستند یا اینکه فرماندهانشان عوض شوند. سعد حداد حکمی از سوی فرمانده پیشین ارتش لبنان، آقای حنا سعید، دارد که او را به فرماندهی مجموعه حوزه قلیعه یا بخش منصوب کرده است.

یادداشتی که بهانه به دست سعد حداد داد تا کارهایی انجام دهد، به حکم فرمانده پیشین ارتش، حنا سعید، صادر شده است. در سلسه مراتب قانونی، وزیر دفاع بالاتر از فرمانده ارتش است و کابینه بالاتر از وزیر دفاع و رئیس‌جمهور بالاتر از کابینه و قانون اساسی لبنان بالاتر از جایگاه رئیس‌جمهور و دیگران. اگر یادداشت حنا سعید به سعد حداد با قانون اساسی و مصلحت کلان ملی در تناقض باشد، چه ارزشی می‌تواند داشته باشد؟ امّا حقیقت این است که این یادداشت و امثال آن، از نظر فرمانده قانونی ارتش، در حال حاضر بی‌اعتبار است و ما در انتظار راه‌حلی فراگیر هستیم که ممکن نیست به دست سعد حداد باشد، به‌ویژه پس از کشتارهای حانین و یارین و خِیام و سخنرانی معروفش در تلویزیون اسرائیل. بنابراین، یادداشت سابق و نامه بعدی، چه از نظر قانونی و