گام به گام با امام موسی صدر جلد 8

جلد: 8
صفحه: 344

لبنان است، روی علل و عوامل دست بگذارد، نه روی نتایج. تنها امتیاز لبنان این است که انسان بتواند در آن «آخ» بگوید؛ ولی پلیس عمومی با سکوت در برابر ضربه‌های واردشده و جلوگیری از آه کشیدن، گمان نمی‌کنم راه درست و موفقیت‌آمیزی در پیش گرفته باشد. شکی نیست که من هیچ گاه مایل نبوده‌ام که مقامات لبنانی را در تنگنا قرار دهم، حتی زمانی که هریک از مسئولان با حمله‌ور شدن به کشوری، لبنان را در تنگنا قرار می‌دادند.

ارتباط مقاومت فلسطین با دکتر علی شریعتی چیست که در مراسم او شرکت می‌کند و در بروشورهایی که چاپ و توزیع می‌کند، می‌گوید او شهید انقلاب فلسطین و انقلابیان آزاده ایران است؟

تصور می‌کنم که این اطلاعات کامل نیست، چون دکتر شریعتی به مدت هفت سال در فرانسه و سپس در تهران به حمایت از انقلاب فلسطین دعوت می‌کرد و در محافل متعصبان ایران متهم شد که به اهل‌سنت گرایش دارد؛ همچنان‌که در محافل راست‌گرایان متهم شد که او چپ‌گراست، با وجود آنکه او کارشناسِ اسلام و پایبند به احکام آن بود. از پنج سال پیش در ده‌ها شهر در سراسر دنیا انجمن‌های دانشجویان مسلمانی که از نظر فکری و فرهنگی با دکتر شریعتی در ارتباط بودند، تأسیس شد و مؤسساتی همفکر و همدرد با مقاومت فلسطین شکل گرفت و در آلمان مجلاتی همچون مجله القدس و مجموعه الکرامة منتشر شد که ارتباط تنگاتنگی با مقاومت فلسطین داشت. همه این‌ها بر خلاف آنچه گفته می‌شود، ناگهانی نبوده است.

جناب امام، ارتباط شما با ایران چیست؟

پدرم یکی از مراجع بزرگ شیعیان جهان بود و به طبیعت کار خود، در حوزه علمیه قم سکونت داشت. من آنجا متولد شدم و زبان اولم زبان فارسی است، با وجود آنکه زبان گفت‌وگو در خانه ما در قم و همچنین زبان درس‌های دینی در حوزه، عربی بود و من از ابتدا به زبان عربی تسلط داشتم، هرچند لهجه [فارسی] دارم که اکنون هم در سخن گفتنم نمایان است. گذشته از آن، نود درصد از مردم ایران شیعه هستند و این مسئله، میان ما و آنان ارتباط فرهنگی و روحی ایجاد می‌کند. ولی حقیقت، همان‌طور که بارها و ازجمله در مجله الحوادث گفته‌ام، این است که من اصالتاً از خانواده‌ای لبنانی در جنوب لبنان از روستای معرکة از توابع شهرستان صور هستم و معتقدم شیعیان لبنان، پیش از هرچیز لبنانیِ عرب و مسلمان هستند و ارتباط سیاسی میان آن‌ها و هر کشور دیگری به جز لبنان، ازجمله کشورهای غیرعربی، خطری بزرگ به شمار می‌آید و بلکه خطاست.

آیا ما در لبنان کمبود طرف‌داری و هواداری داریم که تلاش ‌کنیم محور سیاسی جدیدی اضافه کنیم؟ امیدوارم همه لبنانیان و اعراب و ایرانیان و همه سیاستمدارانی که با این‌‌گونه روابط سوداگری می‌کنند و از آن به زیان کشور و شیعیان سود می‌برند، این مسئله را بفهمند. این‌‌گونه زندگی کردن گوارای خودشان باد. خداوند، ما را از این‌‌گونه زندگی کردن دور بدارد.

در پایان از او پرسیدیم نظر جناب‌عالی، درباره بیانیه نشست محرمانه اهدن چیست؟

به نظر من، این بیانیه با وجود محتوای تند و خشنی که دارد، به معنای انتقال تشکل جبهه لبنانی از فعالیت مسلحانه، به فعالیت سیاسی معارض است.