درمورد جبهه ملی محافظت از جنوب، من واسطه یا «متولی» اجتماع این مجموعه از سیاستمداران و مسئولان جنوب بودم و از آنان درخواست کردم تا مسئولیت‌های خود را بر دوش بگیرند. آن‌ها خودشان کارها را انجام می‌دهند و به من نیز اطلاع می‌دهند، وگرنه فعالیت آن‌ها مستقل است و زیرمجموعه مجلس اعلای شیعیان نیست.

من منظور آقای عمار را درمورد مانع‌تراشی در مسیر اجرای توافق‌نامه نمی‌دانم، ولی می‌دانم که آقای عمار یکی از اعضای جبهه است و آن محمود عماری نیست که شما در بیرون از جبهه می‌شناسید تا بگوییم چون راست‌گراست، چپ را تهدید می‌کند. تا آنجا که من می‌دانم، سه عنصرِ مرتبط با یکدیگر، مسئول جریان‌های جنوب هستند و هر کدام برای خود عذری دارند : فلسطینیان و تشکل جبهه لبنانی و دولت قانونی لبنان. هریک از این عناصر به بهانه ترس از طرف دیگر می‌کوشد تا به برگه‌هایی که در دست دارد، تمسک کند و در نتیجه، همه این عناصر به دور یکدیگر می‌چرخند. از این رو، دولت قانونی باید گام اوّل را بردارد و آنچه را از دو عنصر دیگر انتظار می‌رود، مشخص کند.

از فلسطینیان چه انتظاری می‌رود؟

من به سبب تماس‌های خود، به‌ویژه با سوریه، می‌دانم که از زمان نشست‌های شتورا هیچ گله‌ای درمورد عملکرد فلسطینیان، حتی در جنوب، وجود نداشته است. دیروز در دیداری که با آقای عبدالحلیم خدام داشتم، از او دراین‌باره پرسیدم. ایشان گفت بنا بر اطلاعاتی که دارد و با توجه به صحبت‌هایش با وزیر خارجه لبنان، آقای فؤاد پطرس، مطمئن است که امور روند خوبی دارد. گفت‌وگویی که در ابتدا به آن اشاره کردم، ناشی از شناخت موضع اسرائیل است. اسرائیل در اقدامات تخریب‌گرانه خود از یکی از سه وسیله استفاده می‌کند : یا تحریک بخشی از مردم جنوب بر ضد بخشی دیگر یا فرستادن مزدوران برای بمباران کردن و ویران کردن و استفاده از مواد منفجره و یا دخالت مستقیم خود با بمباران کردن و اجرای عملیات نظامی برای به هراس انداختن ساکنان و وادار کردن آنان به مهاجرت. نقش اسرائیل در جنوب خطرناک است و همین امر سبب می‌شود تا دولت در اعزام ارتش لبنان به جنوب با احتیاط عمل کند.

در این هفته دولت تأکید می‌کند که اعزام ارتش لبنان به جنوب امکان‌پذیر شده است، زیرا شرایط آن فراهم شده است.

امام صدر ادامه داد : اسرائیل برخی از گروه‌های مردم و برخی از عناصر ارتش را تحریک می‌کند تا مشکلات بیشتر به وجود بیاورد، ولی من مطمئنم ارتشی که به جنوب خواهد رفت و احساس می‌کند نجات میهن بر عهده اوست، ارتشی منسجم خواهد بود نه از هم گسیخته. مشکل ارتش لبنان این است که در او احساس وظیفه ملی وجود نداشته است.

راستی، نیروهای درگیر مسلح و غیرمسلح در جنوب کدام‌اند؟

در پاسخ به این سؤال باید به نکات بسیار مهم و دقیقی توجه داشت :

اول. دشمن اصلی در جنوب اسرائیل است و تنها سلاح برای مقابله با او، سلاح تحریم است. به نظر ما این کارآمدترین سلاح اعراب است و کسی حق ندارد به‌تنهایی این سلاح را بر زمین بگذارد. وظیفه همه اعراب این است که این سلاح را کنار نگذارند.