گام به گام با امام موسی صدر جلد 5

جلد: 5
صفحه: 331

[امام مژه‌گان بلند خود را روی چشمان درشتش انداخت و این آیه را خواند:] ﴿ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْکُفَّارِ رُحَمَاء بَیْنَهُمْ. [69] سپس گفت: من حقیقتِ خطرهای آینده را می‌دیدم. خطر، فراتر از لبنان و بحران داخلی آن بود و کل عرب و مسئلۀ فلسطین را نیز در بر می‌گرفت. من شیاح را تنها نگذاشتم و از حقوق محرومان کوتاه نیامدم و هنوز نیز به ضرورت پیگیری این حقوق برای دور ماندن کشور از بحران باور دارم.

نقش فزایندۀ کنونی خود را در لبنان چگونه تحلیل می کنید؟

بهترین کسی که این نقش را برای من تحلیل کرد، دوست مارونی من، پدر روحانی دانشمند، یواکیم مبارک است. او به من گفت: امیر فخرالدین، جنگی دروزی را برای شکل‌گیری لبنان رهبری کرد. پس از آن مارونی‌ها، جنگی مارونی را برای گشودن درها به روی دنیا و غرب رهبری کردند. و اینک لبنان وارد جنگی سوم شده است تا موجودیت و ساختار خود را کامل کند. این جنگ، نبردی اجتماعی است که شیعه آن را رهبری می‌کند؛ نه از این جهت که این نبرد رنگ فرقه‌ای دارد، بلکه از این جهت که شیعه بیشترین محرومان را دارد.

از سازمان مسلح شیعی «امل» چه خبر؟ چرا سرّی فعالیت می کند و چه چیزی عملکرد درست آن را تضمین می کند؟

اسلحه برای دفاع از خود یا فرقۀ خود نیست، بلکه برای دفاع از میهن و برای دفاع از جنوب است و ضمانت برای به کارگیری صحیح سلاح و تشکیلات، رفتار صحیح اعضا و برخورداری از بینش اجتماعی صحیح است.

آن ها تقریباً چند نفرند؟ البته اگر تعداد آن ها سرّی نیست.

زیاد نیستند، چند صد نفرند.

آیا تشکیلات مستقیماً زیر نظارت امام است؟

من تنها رهبر معنوی آن‌ها هستم و در زمینۀ اداری و نظامی، آن‌ها استقلال دارند.

مسئله ای که بسیاری را نگران کرده، این است که اسلحه به طور فراوان و در این حد، بین شبه نظامیان احزاب لبنانی پراکنده باشد. ابتدا فقط احزاب مارونی یعنی کتائب و الاحرار اسلحه داشتند. در درگیری های اخیر، طرف دیگر نیز مشروعیت حمل اسحله پیدا کرد.

هرگونه مسلح کردن هم‌وطنان، ستم به میهن و ستم به یک‌پارچگی ملی است. مسیحیان و مسلمانان مسلح باید با اسلحه‌های خود به جنوب بروند تا گاردی ملی برای پشتیبانی از ارتش لبنان تشکیل دهند. به عنوان مرحلۀ نخست، ضروری است که سلاح‌های سنگین از صحنه خارج شوند.

ولی کتائب شرط کرده است که مقاومت فلسطین سلاح های سنگین خود را از شهرها خارج کند. مقاومت نیز اعلام آمادگی کرده است؛ به شرط آنکه لبنان حمایت فعال از اردوگاه های آنان در برابر حملات پی در پی اسرائیل را تضمین کند.

[69]. «محمد پیامبر خدا، و کسانى که با او هستند، بر کافران سخت‌گیرند و با یکدیگر مهربان.» (فتح، 29)