امام افزود: «من به شما هشدار می‌دهم که برای برطرف کردن خطری که لبنان را تهدید می‌کند، فریاد زنید و اعتراض کنید. چگونه ممکن است که با وجود تفاوت درآمد میان مناطق، وحدت ملی شکل بگیرد؟ وحدت ملی تا زمانی که کشور دستخوش توطئه انحصارطلبان است، ناممکن است. می‌گویند که وحدت ملی در گرو این است که روحانی و کشیش در کنار یکدیگر باشند. به این ترتیب مردم را گمراه کردند. نگرانی و بی‌اعتمادی به وجود آوردند و برای آن عنوان «وحدت ملی» را جعل کردند. همه آنان چه مسلمان و چه مسیحی، تاجرانی هستند از یک دسته: دسته شیطان. اما دسته خدا و مؤمنان به خدا، آن انسان‌هایی هستند که ستم به دیگر انسان‌ها را نمی‌پذیرند و با مکیدن خون دیگران رشد نمی‌کنند. من به آنان که می‌کوشند درباره جنبش ما تردید ایجاد کنند و تلویحاً به جنگ فرقه‌ای اشاره می‌کنند، می‌گویم که دیگر کار از کار گذشته است. ما اجازه این کار را به آنان نمی‌دهیم. چهارده سال است که توانسته‌ایم در کلیساها و دیرها سخنرانی کنیم و توانسته‌ایم به همه مردم اطمینان دهیم که انگیزه ما ایمان به خدا و اهتمام به انسان است.»

امام صدر در پایان سخنانش به دانشجویان پیشنهاد داد که هر ماه یکی از شما یک شب را همچون مرزبانان جنوب در جنوب بخوابد تا وضعیت روستاهای مرزی را احساس کنید. ما با این کار، پیوسته احساس خود و همزیستی خود را با محرومان جنوب تجدید می‌کنیم.

امام از دانشجویان خواست یک شب را با تهیدستان در کرنتینا یا عکار یا جرود و هرمل بگذرانند، «چراکه خداوند همه پیامبران خود را از میان تهیدستان و یتیمان برگزیده است.»