هستیم. محرومان و جنوب باید روزی به پا خیزند. به امید آنکه آن روز همین امروز باشد. من در برابر شما هستم. اگر با من همراه شدید، در تاریخ جاودان می‌مانید و اگر ساکت ماندید، تاریخ شما را فراموش خواهد کرد.

حق ما را بدهید تا ساکت شویم. چرا به ما دروغ می‌گویید؟ بیست سال است که آنان درمورد لیطانی و توتون و حمایت از مرزها وعده می‌دهند. از شما مردم این منطقه انتظار می‌رود که به حقوق خود آگاه باشید. هریک از شما زبانی راستگو و شمشیری آخته هستید. باید حرکت کنید و به آنان بگویید: صبر کردن بس است. درخواست ذلیلانه بس است. مردم مانند دندانه‌های شانه با یکدیگر برابرند. به کسی که به شما خدمت می‌کند، خدمت کنید و از کسی که به شما پشت کرده است، رو گردانید. این مایه افتخار من است که پیشینه من آمیخته با حمایت و همراهی شما بوده است، ولی اگر مردم مرا تنها گذارند و با من روراست نباشند، من اولین کس در طول تاریخ نیستم که سقوط می‌کند.

یکی از حاضران پرسید: چرا از فؤاد شهاب، رئیس‌جمهور اسبق، نخواستید که مطالبات را برآورده کند؟ امام پاسخ داد: «در دوره فؤاد شهاب من یک روحانی در صور بودم و رئیس مجلس اعلای شیعیان نبودم. در دوره شارل حلو نیز ما دعوت به اعتصاب کردیم و کل لبنان نیز آن را پذیرفت. در آن زمان هفت ماه طول کشید تا کابینه تشکیل شد. ما همواره در حال مطالبه بوده‌ایم. رئیس‌جمهور سلیمان فرنجیه در ابتدای دوره ریاستش گفت: جنوب فرزند بیمار لبنان است و باید آن را درمان کرد. ما این سخن را به فال نیک گرفتیم، ولی سرانجام ناامید شدیم. الآن نیز ما به دنبال برتری‌جویی در زمین نیستیم، بلکه خواهان تحقق مطالباتمان درمورد محرومان جنوب و بقاع و برخی از محله‌های بیروت هستیم.»

امام صدر گفت: «مدتی پیش، شخصی نزد او آمده و به او توصیه کرده است که به حدی به دولت برای یافتن نفت اصرار کند که ناتوانی دولت از این کار بر همگان آشکار شود. در حالی که می‌دانیم از چهار سال پیش هیئت‌هایی از رمانی و ژاپن و فرانسه در گزارشی اعلام کرده‌اند که در لبنان نفت وجود دارد. اما این طرح هنوز در قفسه‌های ادارات مانده است. آیا خیرخواهی ما برای کشورمان در حکم ناتوان ساختن دولت است؟»

امام در پایان گفت: «از سال 1952 میلادی طرح‌هایی در مناطق خاص اجرا شده، ولی طرح لیطانی هنوز اجرا نشده است. مسئولیت شما سنگین است. از شما می‌خواهم که انضباط و اتحاد داشته باشید. چون اگر موضعی یک‌پارچه و هماهنگ داشته باشید، همه‌چیز به دست می‌آوریم. اما اگر اختلاف پیدا کنیم، کاری از پیش نمی‌بریم. برآورده شدن مطالبات ما صفحه‌ای نو برای جنوب و اهالی آن و همه محرومان خواهد بود.»