گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
بیست سال انتظار کشیده تا حقش به وسیله راهکارهای بینالمللی از کسانی گرفته شود که از گوشه و کنار جهان آمدهاند و حقش را غصب کردهاند. اما گمانش خطا بود و ناامید شد. پس برای دفاع از کرامت و زندگی و بازگشت به وطنش راهی جز دست بردن به اسلحه برایش باقی نمانده است.
مسئله ملت فلسطین مسئله حق و عدالت است و مصیبت این ملت، لکه ننگی بر وجدان جهان است. ازهاینهرو، هیچ انسانی نمیتواند قدردان مبارزه این ملت نباشد. همگان دریافتهاند که نادیده گرفته شدن حق این ملت به دشواریهایی عمیق و مشکلاتی خارج از حد تصور منجر میشود.
مبارزه ملت فلسطین برای تصحیح حادثه تاریخی خطیری است. این مبارزه از حد و مرز فلسطین فراتر است و دفاع از ادیان و قداست قدس و مبارزه با بدنام شدنِ وعده خداست که اسرائیل ادعای انحصار آن را برای خود دارد و میخواهد آن را با استفاده از بمبهای ناپالم عملی کند.
پیشنهادهای راجرز، چنانکه میدانیم، اختصاص به مشکل اراضی عربی دارد که اسرائیل آنها را در ژوئیه 1967 اشغال کرده است و از مسئله فلسطین و حق ملت فلسطین بحثی به میان نیاورده است. کشورهای عرب که با این موضوع مرتبط هستند، به محض صدور مصوبه شورای امنیت، با پذیرش آن حسن نیت خود را نشان دادند، در حالی که اسرائیل آن را رد کرده است.
اما طبیعی است که فلسطینیها این طرح را رد کنند، زیرا حقشان را نادیده میگیرد. حصول نتیجه منوط به دو چیز است: نخست، فشار کشورهای بزرگ و بهویژه، ایالات متحده بر اسرائیل که همچنان با تکیه بر حمایت این کشور به تجاوزات خود ادامه میدهد. دوم، رعایت حقوق ملت فلسطین در وطن خویش.
من متأسفانه بدبینم، زیرا تشکیل دولت نژادپرست دینی بر چند چیز متکی است:
اول، بر برتری نژاد اسرائیلی بر دیگر مردم.
دوم، بر پیشگوییهایی که اراضی آنان را از نیل تا فرات مشخص کرده است، چنانکه مسئولان بلندپایه این رژیم بدان تصریح کردهاند.
سوم، بر آوارهسازی ساکنان فلسطین که صاحب 70 درصد اراضی فلسطین بودند.
چهارم، گسترش سهباره مرزها در بیست سال و از راه توسل به زور.
تشکیل این دولت جایی برای خوشبینی نمیگذارد و بشارت برقراری روابط طبیعی با هیچ دولتی را در جهان نمیدهد.
ادوارد صعب